ตอนจบ: แผนซ้อนแผนของตัวแม่ เมื่อความจริงเปิดเผย… บ้านที่เหลือแต่ความว่างเปล่า!
เสียงหัวเราะเยาะหยันของอพอลโล่และแม่ของเขาที่ดังจากคลิปเสียงไม่ได้ทำให้ฉันร้องไห้ ตรงกันข้าม… มันกลับทำให้ใจของฉันนิ่งสนิทและเย็นเยียบราวกับน้ำแข็ง
พวกเขามองฉันเป็นแค่ตู้เอทีเอ็มเคลื่อนที่และแม่พันธุ์ผลิตลูกงั้นเหรอ?
ได้… ในเมื่ออยากเล่นเกมนี้ ฉันจะจัดให้
“ป้าสายคะ บีมาถึงหรือยัง?” ฉันหันไปถามป้าสายที่ยืนหน้าซีดอยู่ข้างๆ
“มาถึงแล้วค่ะคุณหนู! รถกระบะตู้ทึบที่อพาร์ตเมนต์ของเพื่อนคุณบีก็จอดรออยู่ด้านหลังแล้วค่ะ” ป้าสายตอบอย่างกระตือรือร้น
บี เพื่อนสนิทของฉันเดินเข้ามาในบ้านพร้อมกับ ทนายวิทูร ทนายความฝีมือดีที่ฉันว่าจ้างไว้ล่วงหน้า บีตรงเข้ามากอดฉัน “ริน… แกโอเคไหม? ฉันได้ยินเรื่องทั้งหมดจากนักสืบแล้วนะ”
“ฉันโอเคมากบี… ตอนนี้ฉันมีความสุขด้วยซ้ำที่รู้ว่าควรกำจัดขยะออกจากชีวิตตอนไหน” ฉันยิ้มเหี้ยม “เริ่มแผนกันเลยเถอะ เวลาของเรามีจำกัด”
ปฏิบัติการ “ล้างบ้าน” ภายใน 24 ชั่วโมง
ตลอด 4 ปีที่ผ่านมา ทาวน์โฮมหลังนี้รวมถึงทรัพย์สินทุกอย่างเป็นชื่อของฉันร้อยเปอร์เซ็นต์ เงินในบัญชีธุรกิจและเงินเก็บทั้งหมด อพอลโล่ไม่มีสิทธิ์ทางกฎหมาย ตราบใดที่ฉันยังไม่ได้เซ็นใบมอบอำนาจที่เขาตั้งใจจะหลอกให้ฉันเซ็นตอนเบลอยาคลอดลูก
“คุณรินลดาครับ เอกสารสั่งย้ายสินทรัพย์และเปลี่ยนสิทธิ์การเข้าถึงบัญชีบริษัทเสร็จเรียบร้อยแล้วครับ” ทนายวิทูรส่งเอกสารให้ฉันเซ็น “รวมถึงหลักฐานการคบชู้และพยายามฉ้อโกงเพื่อฟ้องหย่าและเรียกค่าเสียหายจากทั้งสามีและชู้รักด้วยครับ”
ฉันเซ็นชื่อลงไปด้วยมือที่มั่นคง
หลังจากนั้น ปฏิบัติการขนย้ายก็เริ่มขึ้น!
คนงานที่บีเตรียมมาช่วยกันขนเฟอร์นิเจอร์ เครื่องใช้ไฟฟ้า ทีวี ตู้เย็น แม้กระทั่งผ้าม่านและราวตากผ้า ทุกอย่างที่เป็นเงินของฉันถูกถอดออกจนหมดสิ้น เหลือเพียงความว่างเปล่าและผนังปูนเปลือยๆ เท่านั้น
ส่วนฉัน… บีพาฉันย้ายไปที่โรงพยาบาลเอกชนอีกแห่งหนึ่งที่ฉันแอบเปลี่ยนตารางไว้ล่วงหน้า ไม่ใช่โรงพยาบาลที่อพอลโล่รู้ เพื่อความปลอดภัยของฉันและลูกในท้อง
คืนวันคลอด… และความเงียบสงบ
คืนนั้นเอง ฉันเริ่มปวดท้องคลอดจริงๆ
การคลอดผ่านไปได้ด้วยดีในโรงพยาบาลแห่งใหม่ที่อบอุ่นและปลอดภัย วินาทีที่ฉันเห็นหน้าลูกสาวตัวน้อย น้ำตาแห่งความโลภและความแค้นหายไปสิ้น เหลือเพียงความรักและพลังของผู้เป็นแม่ ฉันตั้งชื่อเธอว่า “พรีม” ที่แปลว่าความรักอันยิ่งใหญ่
ขณะที่ฉันกำลังโอบกอดลูกสาว… โทรศัพท์มือถืออีกเครื่องที่ฉันเปิดทิ้งไว้เพื่อล่อเหยื่อก็เริ่มสั่น
เป็นเวลาสองวันหลังจากที่อพอลโล่และแม่ของเขาตัดขาดการติดต่อจากฉันไป ตอนนี้คงเป็นเวลาที่พวกเขากลับมาจาก “ต่างจังหวัดทิพย์” แล้ว
วันที่ความจริงตบหน้า
บีเปิดวิดีโอคอลจากกล้องวงจรปิดจิ๋วที่ฉันแอบติดทิ้งไว้ในบ้านโล่งๆ หลังนั้นให้ฉันดูภาพสดๆ
อพอลโล่และแม่สามีเดินเปิดประตูเข้ามาในบ้านด้วยใบหน้าระรื่น ในมือของอพอลโล่ถือเอกสารใบมอบอำนาจที่เตรียมมาให้ฉันเซ็น ส่วนแม่สามีก็เดินยิ้มกริ่มเตรียมจะเข้ามาสั่งการ
แต่ทันทีที่ก้าวพ้นประตู… ทั้งสองคนถึงกับอ้าปากค้าง!
บ้านทั้งหลังว่างเปล่า… ไม่มีโซฟา ไม่มีทีวี ไม่มีโต๊ะกินข้าว ไม่มีแม้กระทั่งหลอดไฟบางดวง! เหลือเพียงฝุ่นและพื้นที่โล่งกว้าง
“รินลดา! รินลดา! เธออยู่ไหนน่ะ?!” อพอลโล่ตะโกนลั่นบ้าน พลางวิ่งไปเปิดห้องนอนทุกห้อง แต่ทุกห้องกลับว่างเปล่าเหมือนบ้านร้าง
เขารีบหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาโทรหาฉัน… แต่สัญญาณปลายทางระบุว่า “คุณถูกบล็อก” เขาลองเข้าเฟซบุ๊ก ไอจี ไลน์ ทุกช่องทางที่เคยติดต่อฉันได้… ทุกอย่างขึ้นหน้าจอสีเทาและคำว่าไม่สามารถติดต่อได้ เขาโดนบล็อกทุกเส้นทางในชีวิตของฉันอย่างสมบูรณ์แบบ!
ไม่กี่นาทีต่อมา รถยนต์ของทนายวิทูรก็จอดที่หน้าบ้าน ทนายเดินลงมาพร้อมกับส่งซองเอกสารสีน้ำตาลปึกใหญ่ให้กับอพอลโล่ที่กำลังยืนหน้าซีดเผือดอยู่หน้าบ้าน
“นี่คือหมายฟ้องหย่า ข้อหาคบชู้และพยายามฉ้อโกงทรัพย์สินครับคุณอพอลโล่” ทนายวิทูรพูดด้วยน้ำเสียงสุภาพแต่เฉียบขาด “และนี่คือคำสั่งศาลให้คุณและคุณแม่ย้ายออกจากพื้นที่ของลูกความผมภายในวันนี้ หากขัดขืนเราจะดำเนินคดีบุกรุกทันที”
“หมายความว่าไง?! รินลดาอยู่ไหน?! ลูกของผมล่ะ?!” อพอลโล่โวยวาย ตัวสั่นด้วยความโกรธและหวาดกลัว
“คุณรินลดาและลูกปลอดภัยดีครับ แต่พวกเขาไม่มีความจำเป็นต้องเกี่ยวข้องกับคนอย่างคุณอีกต่อไป เงินในบัญชีทั้งหมดถูกโอนย้าย และสัญญาร่วมทุนใดๆ ที่คุณเคยคิดว่าจะได้… ถูกยกเลิกทั้งหมดครับ”
แม่สามีที่เดินตามออกมาถึงกับเป็นลมล้มพับลงไปกับพื้นหน้าบ้านร้างหลังนั้น
บทสรุปของผู้ชนะ
จากวันนั้น อพอลโล่พยายามสืบหาตัวฉันทุกวิถีทางเพื่อขอร้องและอ้อนวอน แต่ด้วยอำนาจกฎหมายและหลักฐานคลิปเสียงที่มัดตัวแน่นหนา ทำให้ศาลพิพากษาให้ฉันชนะคดีอย่างเด็ดขาด อพอลโล่ต้องชดใช้ค่าเสียหายจนหมดเนื้อหมดตัว ธุรกิจที่เขาคิดจะฮุบไปก็ไม่ได้แม้แต่เซ็นต์เดียว
ได้ข่าวว่าตอนนี้ เขาต้องไปเช่าห้องเช่ารูหนูอยู่กับเคท ชู้รักของเขา และแม่ที่ล้มป่วยเพราะความเครียด เงินที่เคยมีใช้จ่ายฟุ่มเฟือยจากน้ำพักน้ำแรงของฉัน… ตอนนี้ไม่มีเหลือแม้แต่บาทเดียว คดีความรุมเร้าจนชีวิตพังพินาศ
ส่วนฉันในตอนนี้…
ฉันนั่งมองลูกสาวตัวน้อยที่กำลังหลับปุ๋ยอยู่ในอ้อมแขน ภายในบ้านหลังใหม่ที่เต็มไปด้วยความรัก ความอบอุ่น และปราศจากคนลวงโลก
การสูญเสียผู้ชายแย่ๆ และแม่สามีใจร้ายไปในวันนั้น ไม่ใช่เรื่องน่าเศร้า… แต่มันคือ ของขวัญวันคลอดที่ดีที่สุด ที่ฉันมอบให้กับตัวเองและลูกสาวต่างหาก!
[ จบบริบูรณ์ • ขอบคุณทุกท่านที่กด YES และติดตามเรื่องราวสุดสะใจนี้คร้าบ! ]