ตอนที่ 3: ความจริงใต้ฝาล็อกเก็ต
สิ่งของที่อยู่ในมือผมคือ ล็อกเก็ตเงินที่มีอักษรย่อ G.I. และ C.I. มันคือสร้อยคอของคลาร่าที่หายไปเมื่อ 7 ก่อน!
ผมรีบเปิดฝาล็อกเก็ตออกด้วยมือที่สั่นเทา ด้านในมีรูปถ่ายคู่ของผมกับคลาร่าในวันครบรอบแต่งงาน แต่สิ่งที่ทำให้ผมช็อกที่สุดคือ มีกระดาษแผ่นเล็กๆ ถูกพับซ่อนไว้ข้างหลังรูป มันคือลายมืออันคุ้นเคยของคลาร่า มีข้อความเขียนไว้ว่า:
“กาเบรียล… ถ้าคุณได้อ่านข้อความนี้ แสดงว่าลูกสาวของเรา ‘โคลอี้’ ได้เจอคุณแล้ว ฉันยังมีชีวิตอยู่ แต่ฉันถูกขังไว้… คนที่ทำร้ายฉันคือคนใกล้ตัวคุณ…”
ผมเงยหน้าขึ้นมองเด็กหญิงตัวน้อย ดวงตากลมโตและโครงหน้าของเธอเหมือนกับคลาร่าไม่มีผิดเพี้ยน! เธอคือลูกสาวของผม!
ในตอนนั้นเอง ผมหันไปมองสเตลล่า ใบหน้าของเธอที่เคยแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางราคาแพง บัดนี้ซีดเผือดเหมือนคนเห็นผี ตัวของเธอสั่นระริกและพยายามจะก้าวถอยหลัง
“สเตลล่า… เธอรู้ใช่ไหมว่านี่คืออะไร?!” ผมตวาดลั่น เสียงของผมดังก้องผ่านไมโครโฟนไปทั่วทั้งงาน แขกนับร้อยเริ่มกระซิบกระซาบด้วยความสับสน
“ม-ไม่จริง! ยายเด็กนี่โกหก! สร้อยนั่นมันควรจะ…” สเตลล่าหลุดปากออกมา ก่อนจะรีบตะครุบปากตัวเองไว้ด้วยความตื่นตระหนก
“ควรจะถูกเผาไปพร้อมกับรถงั้นเหรอ?!” ผมเดินเข้าไปประจันหน้ากับเธออย่างเดือดดาล
ตอนที่ 4: แผนร้ายที่ถูกเปิดโปง
ก่อนที่สเตลล่าจะแก้ตัวอะไรได้ โทรศัพท์มือถือของผมก็สั่นเตือน มีข้อความวิดีโอถูกส่งมาจากหัวหน้าทีมสืบสวนส่วนตัวของผม (ซึ่งผมสั่งให้จับตาดูพฤติกรรมแปลกๆ ของสเตลล่ามาสักพักแล้ว) วิดีโอนั้นแสดงภาพสดจากบ้านพักเก่าท้ายสวนของตระกูลสเตลล่า… และที่นั่น ทีมสืบสวนของผมได้ช่วยชีวิตผู้หญิงคนหนึ่งออกมาได้
เธอบอบบาง ซูบผอม แต่แววตายังคงเดิม… คลาร่า ภรรยาของผมยังไม่ตาย!
ผมเปิดคลิปวิดีโอนั้นขึ้นจอโปรเจกเตอร์ยักษ์กลางงานแต่งงาน แขกทุกคนในงานรวมถึงนักข่าวต่างอ้าปากค้าง ในวิดีโอ คลาร่าร้องไห้และพูดใส่กล้องว่า: “กาเบรียล… สเตลล่าเป็นคนวางแผนชนแล้วหนี และลักพาตัวฉันมาขังไว้ตลอด 7 ปี เธอขู่จะฆ่าลูกของเราถ้าฉันหนี แต่โคลอี้แอบขโมยกุญแจและล็อกเก็ตนี้วิ่งหนีออกมาได้… ช่วยเราด้วย!”
ที่แท้ สเตลล่าต้องการฮุบสมบัติและตำแหน่งสะใภ้อิมพีเรียล เธอจึงจัดฉากอุบัติเหตุเพื่อกำจัดคลาร่า แต่เมื่อพบว่าคลาร่ารอดชีวิต เธอจึงกักขังคลาร่าไว้ในที่ลับตาเพื่อทรมานและข่มขู่มาโดยตลอด
ตอนที่ 5: บทสรุปและความยุติธรรม
“ไม่จริง! ฉันไม่ได้ทำ! พ่อช่วยหนูด้วย!” สเตลล่ากรีดร้องและหันไปหาพ่อของเธอที่เป็นสส. แต่ท่านสส. กลับสะบัดหน้าหนีเพื่อเอาตัวรอดจากเรื่องอื้อฉาวนี้
“งานแต่งงานนี้… ยกเลิก!” ผมประกาศลั่น
ในวินาทีนั้น เจ้าหน้าที่ตำรวจที่ผมประสานงานไว้ล่วงหน้าได้บุกเข้ามาในงานแต่งงานทันที พวกเขาเข้าควบคุมตัวสเตลล่าในข้อหาพยายามฆ่า, ลักพาตัว และกักขังหน่วงเหนี่ยว สเตลล่ากรีดร้องอย่างบ้าคลั่งในชุดเจ้าสาวราคาแพงขณะถูกใส่กุญแจมือ และถูกลากตัวผ่านพรมแดงออกไปต่อหน้าสายตาเหยียดหยามของแขกเหรื่อนับร้อย
ผมก้มลงอุ้มโคลอี้ ลูกสาวตัวน้อยของผมขึ้นมาแนบอก “ไม่ต้องกลัวแล้วนะลูก… พ่ออยู่นี่แล้ว”
วันเดียวกันนั้น ผมรีบเดินทางไปที่โรงพยาบาล ทันทีที่ประตูห้องผู้ป่วยเปิดออก ผมได้เห็นคลาร่าอีกครั้ง เราสองคนโผเข้ากอดกันทั้งน้ำตาพร้อมกับลูกสาวตัวน้อย บาดแผล 7 ปีที่เคยกัดกินหัวใจของผมได้รับการเยียวยาอย่างแท้จริง
ตระกูลของสเตลล่าล้มละลายและหมดอำนาจทางการเมืองจากคดีความใหญ่โตนี้ ส่วนผม… ได้ครอบครัวที่รักที่สุดกลับคืนมา และนั่นคือ “รางวัล” ที่มีค่ามากกว่าอาณาจักรพันล้านใดๆ ในโลก
— จบ —