ตอนที่ 3: วันที่พวกเขากลับมา พร้อม “เซอร์ไพรส์” ที่โลกต้องจารึก
สองสัปดาห์ผ่านไปอย่างรวดเร็ว ฉันพาลูกชายกลับมาพักฟื้นที่บ้าน โดยมีคุณแม่ของฉันเองที่รีบินด่วนมาจากต่างจังหวัดเพื่อมาช่วยดูแล และในวันนั้นเอง เสียงเปิดประตูก็ดังขึ้น มาร์คกับคุณนายมาทิลดาเดินลากกระเป๋าเข้ามาในบ้านด้วยผิวพรรณที่ดูเปล่งปลั่งและรอยยิ้มอิ่มเอมใจจากปารีส
“เอลิน่า! ผมกลับมาแล้ว! ดูสิ แม่ซื้อชุดเด็กแบรนด์เนมมาจากฝรั่งเศสด้วยนะ… อ้าว คลอดแล้วเหรอ? ไหนดูลูกชายผมหน่อยซิ!” มาร์คตะโกนเรียกเสียงดังพลางเดินตรงมาที่โซฟา
ฉันนั่งอุ้มลูกด้วยใบหน้าที่เรียบเฉย ไร้ความรู้สึก ไม่มีหยาดน้ำตาแห่งความดีใจ มีเพียงความเย็นชาที่ทำให้อากาศในห้องนั้นหนาวเยือกขึ้นมาทันที
“ไม่ต้องดูหรอกมาร์ค เพราะเด็กคนนี้… ไม่ใช่ลูกของคุณอีกต่อไป” ฉันพูดเสียงเรียบ แต่หนักแน่น
มาร์คชะงักไปขมวดคิ้ว ส่วนคุณนายมาทิลดาเบะปากทันที “พูดบ้าๆ อะไรของหล่อนน่ะเอลิน่า! มาร์คเป็นพ่อของเด็กนะ แกแค่ไปเที่ยวพักผ่อนตามหน้าที่ลูกกตัญญู ทำเป็นเจ้าคิดเจ้าแค้นไปได้!”
“หน้าที่งั้นเหรอคะ?” ฉันเหยียดยิ้ม ก่อนจะหยิบซองเอกสารสีน้ำตาลปึกใหญ่บนโต๊ะ แล้วโยนมันลงตรงหน้าพวกเขาสองคนอย่างแรง “งั้นพวกคุณช่วยอธิบาย ‘หน้าที่’ ในเอกสารพวกนี้ให้ฉันฟังหน่อยสิ!”
ตอนที่ 4: ความลับที่แตกสลาย และจุดจบที่สาสม
มาร์คหยิบเอกสารขึ้นมาเปิดดูด้วยมือที่สั่นเทา ใบหน้าของเขาเริ่มถอดสี จากสีชมพูระเรื่อกลายเป็นขาวซีดเหมือนศพ ส่วนคุณนายมาทิลดาที่ชะโงกหน้ามาดูถึงกับกรีดร้องออกมาด้วยความตกใจ
ในซองนั้นไม่ใช่แค่ ใบหย่า ที่ฉันเซ็นชื่อกำกับไว้เรียบร้อยแล้ว… แต่มันคือ หลักฐานการฟ้องร้องดำเนินคดีขั้นเด็ดขาด และ ผลการตรวจสอบบัญชี!
ตลอดเวลาที่ฉันอยู่บ้านคนเดียวและเข้าโรงพยาบาล ฉันไม่ได้อยู่เฉยๆ ฉันให้ทนายและนักสืบเอกชนขุดคุ้ยทุกอย่าง และสิ่งที่พบมันน่าสะอิดสะเอียนเกินกว่าจะให้อภัย:
-
เงินทัวร์ยุโรปหรูหรา: มาร์คไม่ได้ใช้เงินเก็บของตัวเอง แต่เขาแอบ ยักยอกเงินจากบัญชีบริษัทร่วมทุน ที่พ่อของฉันเป็นคนลงขันให้เราสร้างครอบครัว ไปใช้ปรนเปรอแม่ของเขาถึงหลักล้าน!
-
หลักฐานการฉ้อโกง: คุณนายมาทิลดาร่วมมือกับมาร์ค ปลอมแปลงเอกสารสิทธิ์ในบ้านและที่ดินที่เป็นสินเดิมของฉัน เพื่อเตรียมจะเอาไปจำนองค้ำประกันหนี้พนันก้อนโตของคุณนายมาทิลดาเอง! ที่บอกว่าเครียดเรื่องเพื่อน แท้จริงแล้วคือหนีหนี้พนันไปกบดานที่ต่างประเทศ!
“อ้อ… แล้วยังมีนี่อีกนะ” ฉันเปิดแท็บเล็ตโชว์หลักฐานสำคัญชิ้นสุดท้าย “คลิปเสียงที่พวกคุณคุยกันก่อนไป ที่บอกว่า ‘ปล่อยให้มันคลอดคนเดียวไปเถอะ ถ้ามันตายคาท้องได้ก็ดี เงินประกันจะได้ตกเป็นของมาร์ค’ ฉันส่งให้ตำรวจและศาลเรียบร้อยแล้ว!”
“เอลิน่า! ผมขอโทษ! ผมโดนแม่บังคับ… เอลิน่า อย่าหย่ากับผมเลยนะ!” มาร์คทรุดเข่าลงกับพื้น ร้องไห้ฟูมฟายแทบเท้าฉัน เพราะเขารู้ดีว่าหากไม่มีฉันและเงินของครอบครัวฉัน เขาจะไม่เหลืออะไรเลย แถมต้องติดคุกหัวโต
ส่วนคุณนายมาทิลดาทรุดลงไปนั่งกองกับพื้น เจ้าหนี้ที่รู้ข่าวว่าหล่อนกลับมาต่างมารออยู่หน้าบ้านพร้อมตำรวจ
“สายไปแล้วมาร์ค ในวันที่ฉันและลูกต้องการคุณที่สุด คุณเลือกที่จะทอดทิ้งเราอย่างเลือดเย็น ตอนนี้บ้านหลังนี้ถูกยึดคืนเป็นชื่อฉัน และพวกคุณมีเวลา 10 นาทีในการไสหัวออกไปจากชีวิตของฉันกับลูก… อ้อ เตรียมหาทนายเก่งๆ ไว้ด้วยล่ะ เพราะฉันจะส่งพวกคุณสองคนแม่ลูกไปนอนสำนึกผิดในคุก!”
ฉันอุ้มลูกชายเดินหันหลังกลับขึ้นชั้นบน โดยไม่หันไปมองเสียงกรีดร้องและเสียงสะอื้นอย่างหมดหนทางของสองแม่ลูกคู่ใจร้ายนั้นอีกเลย โลกของพวกเขาพังทลายลงในพริบตา… ด้วยผลกรรมที่พวกเขาเป็นคนก่อมันขึ้นมาเอง!