นี่คือบทแปลภาษาไทยของเนื้อเรื่องตอนที่ 2 ครับ โดยยังคงเน้นภาษาที่ดราม่า เข้มข้น และเร้าอารมณ์อย่างต่อเนื่อง:
ตอนที่ 2
แต่ทว่า ผู้พิพากษากลับยกมือขึ้นเพื่อห้ามเจ้าหน้าที่ตำรวจไว้ “ช้าก่อน… ปล่อยให้เขาเข้ามา ขอน้อยใจหน่อยเถอะคุณ ช่วยอธิบายมาซิว่าทำไมคุณถึงต้องเข้ามาขัดจังหวะการอ่านคำพิพากษาของฉัน คุณมีเวลาสองนาที”
ลุงเตบันก้าวเดินตรงไปยังใจกลางห้องพิจารณาคดี เสียงรองเท้าคู่เก่าของเขากระทบพื้นดังก้องกังวานไปทั่ว ทุกย่างก้าวเต็มไปด้วยความกดดัน เมื่อเขาเดินมาถึงด้านหน้า เขาเหลือบมองราฟาเอล ซึ่งกำลังจ้องมองกลับมาที่เขาด้วยความสับสนปนเปไปกับความหวังที่ริบหรี่
“ท่านผู้พิพากษาที่เคารพ” ลุงเตบันเริ่มพูด ก่อนจะหันหน้าไปทางครอบครัวของบรรดาเหยื่อผู้เคราะห์ร้าย “ผมเป็นแค่พนักงานทำความสะอาดครับ ในบริษัทของ ดอน วาเลเรียโน ผมก็ไม่ต่างอะไรกับสายลม… พวกเขาไม่เคยเห็นหัวผม เวลาที่ผมเข้าไปทำความสะอาดในห้องทำงาน พวกเขาก็ยังคงพูดคุยคุยโวกันต่อไป เพราะพวกเขาคิดว่าผมมันโง่ คิดว่าคนที่มีหน้าที่แค่เช็ดถูถังขยะอย่างผม จะไม่มีวันรู้เรื่องรู้ราวและไม่สนใจอะไร”
ลุงเตบันหันขวับไปจ้อง ดอน วาเลเรียโน ที่ในเวลานี้เหงื่อกาฬเริ่มไหลผุดพรายออกมาจนตัวสั่น
“แต่สิ่งที่ ดอน วาเลเรียโน ไม่เคยรู้เลยก็คือ… ลูกชายของผมคือหนึ่งในผู้เสียชีวิตจากเหตุการณ์สะพานถล่มในครั้งนั้น ลูกชายเพียงคนเดียวของผม… ที่ชื่อว่ารูเบน”
เสียงสูดหายใจด้วยความตกใจดังก้องไปทั่วห้องพิจารณาคดี สมาชิกในครอบครัวของเหยื่อบางคนถึงกับกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่และร่ำไห้ออกมา
“ผมยอมเข้ามาสมัครเป็นพนักงานทำความสะอาดในบริษัทของเขาหลังจากเกิดอุบัติเหตุ ไม่ใช่เพราะอยากได้เงิน… แต่เพราะผมต้องการตามหาความจริง!” ลุงเตบันกล่าวต่อ แววตาของเขาุกไหม้ไปด้วยความโกรธแค้นและความมุ่งมั่นอย่างแรงกล้า “ทุกๆ วัน ผมคอยทำความสะอาดห้องทำงานของเขา จนกระทั่งคืนหนึ่ง ในตอนที่พวกเขากำลังเร่งทำลายเอกสารเพราะรัฐบาลเริ่มเข้ามาตรวจสอบ… พวกเขาดันสะเพร่าลืมแฟลชไดรฟ์อันหนึ่งทิ้งไว้ใต้โซฟา”
ลุงเตบันชู USB อันเล็กๆ นั้นขึ้นฟ้า
“เจ้าหน้าที่” ผู้พิพากษาหันไปสั่งการเลขานุการศาลทันที “เสียบแฟลชไดรฟ์นั้นเข้ากับคอมพิวเตอร์ แล้วเปิดมันขึ้นบนหน้าจอใหญ่เดี๋ยวนี้”
ทีมทนายความของ ดอน วาเลเรียโน เริ่มลนลานและเกิดการโต้เถียงกันอย่างวุ่นวาย “ท่านผู้พิพากษาครับ! นั่นเป็นหลักฐานที่ได้มาโดยมิชอบด้วยกฎหมาย! มันไม่ได้ผ่านกระบวนการตรวจสอบที่ถูกต้องนะครับ!”
“อยู่ในความสงบด้วย คุณทนาย” ผู้พิพากษาตอบกลับด้วยน้ำเสียงเฉียบขาดและดุดัน “ในฐานะผู้พิพากษา ฉันมีสิทธิ์ที่จะรับฟังหลักฐานทุกชิ้นที่สามารถช่วยชีวิตผู้บริสุทธิ์ได้… เปิดมันซะ!”
ทุกอย่างตกอยู่ในความเงียบงัน บนหน้าจอขนาดใหญ่ ปรากฏไฟล์บันทึกเสียงที่ระบุวันที่ระบุไว้ว่าเป็นช่วงเวลา 3 เดือนก่อนที่สะพานจะพังถล่ม
ผู้คนทั้งสองร้อยชีวิตในศาลต่างได้ยินเสียงที่คุ้นเคยและเต็มไปด้วยความโอหังของ ดอน วาเลเรียโน อย่างชัดเจนเต็มสองหู:
“ยกเลิกคำสั่งซื้อเหล็กเกรด A ซะ มันแพงเกินไป ไปใช้เหล็กที่ไม่ได้มาตรฐานจากจีนแทน เราจะประหยัดเงินไปได้ตั้ง 500 ล้าน”
จากนั้นมีอีกเสียงหนึ่งตอบกลับมา ซึ่งเป็นเสียงของพะผู้จัดการโครงการที่เคยขึ้นให้การปรักปรำราฟาเอลก่อนหน้านี้:
“แต่บอสครับ มันอันตรายมากเลยนะ โครงสร้างของสะพานอาจจะรับน้ำหนักไม่ไหวถ้ามีฝนตกหนัก แล้วราฟาเอลต้องโกรธมากแน่ๆ เขาเป็นหัวหน้าวิศวกร เขาไม่มีวันยอมเซ็นอนุมัติเรื่องนี้หรอกครับ”
ดอน วาเลเรียโน หัวเราะลั่นในคลิปเสียงนั้น… มันเป็นเสียงหัวเราะที่น่าขนลุกชวนสยดสยอง
“งั้นแกก็ปลอมลายเซ็นมันซะสิ! ต่อให้สะพานมันจะถล่มลงมาจริงๆ เราก็มีเงินมากพอที่จะปิดปากพวกสื่อ และถ้าหากรัฐบาลจะหาคนผิดมาลงโทษ เราก็โยนบาปทั้งหมดไปให้ไอ้ราฟาเอลมันซะ มันยังเด็กอยู่ ขู่เข็ญนิดหน่อยก็กลัวจนหัวหดแล้ว เอาเป็นว่าทำตามที่ฉันสั่งก็พอ ปีนี้ฉันต้องการกำไรที่มหาศาลกว่าเดิม