ตอนจบ: 4 รถ SUV สุดหรู กับจุดจบของคนลวงโลก
เสียงโทรศัพท์ของเจสันดังขึ้น มันคือสายจากธนาคารและผู้จัดการโครงการหมู่บ้าน หน้าของเขาถอดสีทันทีที่ได้ยินปลายสาย
“ว่าไงนะคร้บ?! สัญญาเช่าซื้อบ้านถูกยกเลิก? บัญชีธนาคารของผมถูกอายัดเพราะตรวจสอบเส้นทางการเงินเหรอ?!” เจสันตะโกนลนลาน มือไม้สั่นไปหมด
ยังไม่ทันที่เรเชลกับซินเธียจะหายตกใจ เสียงเครื่องยนต์อันทรงพลังก็ดังกระหึ่มมาจากหน้าบ้าน แสงไฟหน้ารถสาดส่องเข้ามาในห้องนั่งเล่นจนสว่างวาบ แขกเหรื่อในงานต่างพากันชะเง้อคอผ่านหน้าต่างด้วยความอยากรู้
รถ SUV สีดำทมิฬคันใหญ่ระดับพรีเมียม 4 คัน แล่นเข้ามาจอดเรียงหน้ากระดานปิดทางเข้าออกบ้านอย่างทรงพลัง ประตูรถเปิดออกพร้อมกัน เผยให้เห็นชายชุดสูทสีดำร่างใหญ่กว่า 10 คน ยืนล้อมการ์ดรักษาความปลอดภัยอย่างแน่นหนา
และคนที่เดินนำเข้ามาคือ หัวหน้าฝ่ายกฎหมาย และ หัวหน้าฝ่ายรักษาความปลอดภัย ของ Prime Crest Properties!
พวกเขาก้าวเข้ามาในบ้านด้วยท่าทางนอบน้อมที่สุด ก่อนจะเดินตรงมาหยุดอยู่ตรงหน้าฉัน ก้มหัวทำความเคารพ 90 องศาอย่างพร้อมเพรียง
“ท่านประธานเอลิน่า! โพรโทคอล ซีโร่ ดำเนินการเสร็จสิ้นแล้วครับ!” หัวหน้าฝ่ายกฎหมายประกาศเสียงดังฟังชัด
บรรยากาศในห้องเงียบกริบราวกับป่าช้า เรเชลและซินเธียอ้าปากค้าง ตาโตด้วยความช็อก ส่วนเจสันถึงกับเข่าอ่อนทรุดลงไปนั่งกับพื้นทันที
“ท… ท่านประธาน? เอลิน่า… นี่มันเรื่องอะไรกัน?” เจสันถามเสียงสั่นเครือ
ฉันเหยียดยิ้มบางๆ ก่อนจะก้าวไปข้างหน้า “เจสัน… พี่เรเชล… ซินเธีย… พวกเธอคงยังไม่รู้สินะว่า บริษัท Prime Crest Properties ที่พวกเธออยากเข้าทำงานนักหนา และหมู่บ้านหรูแห่งนี้… ฉันคือเจ้าของทั้งหมด“
ฉันหันไปหาหัวหน้าฝ่ายกฎหมาย “ชี้แจงซิ”
“ครับท่านประธาน! เนื่องจากบ้านหลังนี้ทำสัญญาซื้อขายในนามบริษัท และคุณเจสันผิดสัญญาการชำระเงินเนื่องจากบัญชีถูกอายัด ทางเราขอทำการ ยึดทรัพย์สินและขับไล่ บุคคลทุกคนออกจากพื้นที่นี้ภายใน 5 นาทีครับ! ส่วนคุณเรเชล… ทางบริษัทได้ยกเลิกตำแหน่งใหม่ของคุณ และขึ้นบัญชีดำคุณในฐานะบุคคลอันตรายของอุตสาหกรรมเรียบร้อยแล้วครับ!”
คำประกาศนั้นเหมือนสายฟ้าฟาดลงกลางใจของสามพี่น้อง เรเชลและซินเธียที่เคยปากดี บัดนี้หน้าซีดเผือด ตัวสั่นทึ่กด้วยความหวาดกลัวจน ปัสสาวะเล็ดออกมาด้วยความตกใจกลัว (Naihi sila sa takot!) พวกเธอทรุดลงไปกราบแทบเท้าฉัน
“เอลิน่า! พี่ขอโทษ! พี่มันตาถั่วเอง! อย่าไล่พวกเราออกไปเลยนะ!” เรเชลร้องไห้โฮ
“ใช่ค่ะเอลิน่า… ฮือออ หนูผิดไปแล้ว หนูจะล้างจาน ทำความสะอาดบ้านให้ทุกอย่างเลย!” ซินเธียร้องห่มร้องไห้จนหมดสภาพ
เจสันคลานเข้ามาจับมือฉันไว้ “เอลิน่า… ผมเป็นสามีคุณนะ คุณทำแบบนี้กับผมได้ยังไง? ผมรักคุณนะ!”
ฉันดึงมือออกอย่างเย็นชา สะบัดสายตามองสามีที่ไร้ศักดิ์ศรีและปกป้องฉันไม่ได้
“รักงั้นเหรอ? ตอนที่พี่น้องของเธอเอาข้าวบูดมาให้ฉันกิน เธอยังนั่งดูเฉยๆ เลยเจสัน… คำว่าสามีของเธอมันหมดค่าไปตั้งแต่วินาทีนั้นแล้ว”
ฉันหันไปหยิบจานข้าวบูดบนโต๊ะ แล้วยื่นให้เจสัน เรเชล และซินเธีย
“อยากอยู่ที่นี่ต่อไหม? กินข้าวบูดจานนี้ให้หมดทุกคนสิ… อ้อ แต่อย่ากินในบ้านนะ ออกไปกินข้างนอกโน่น! เหมือนที่พวกเธอเคยบอกฉันไง!”
ทั้งสามคนสะอึก พูดอะไรไม่ออก ได้แต่ร้องไห้คร่ำครวญด้วยความสมเพชตัวเอง ฉันหันหลังให้พวกเขาทันทีโดยไม่ใยดีอีกต่อไป
“ผู้รักษาความปลอดภัย… ลากคนพวกนี้ออกไปให้หมด และเตรียมเอกสารหย่าให้ฉันเซ็นพรุ่งนี้เช้าด้วย”
“รับทราบครับท่านประธาน!”
ร่างของเจสัน เรเชล และซินเธีย ถูกหิ้วปีกออกไปจากบ้านอย่างหมดสภาพท่ามกลางสายตาเยาะเย้ยของแขกเหรื่อที่เคยมาร่วมงาน
ฉันเดินไปที่หน้าต่าง มองดูรถ SUV ทั้ง 4 คันที่กำลังเคลื่อนตัวออกไป… จากนี้ไป สะใภ้รองบ่อนที่ชื่อเอลิน่าได้ตายจากไปแล้ว เหลือเพียง ประธานหญิงผู้ทรงอิทธิพล ที่ไม่มีใครกล้ามาเหยียบย่ำอีกตลอดกาล!