แผนการล้างแค้น และความลับของเด็กในท้อง
คำพูดของคุณหมอเหมือนเสียงฟ้าผ่าที่ปลุกฉันให้ตื่นจากฝันร้าย ตลอด 11 ปี คนที่ “ไร้น้ำยา” ไม่ใช่ฉัน แต่เป็นโรเบิร์ต! ชายที่ตราหน้าและเหยียดหยามฉันมาตลอดคือคนที่เป็นหมัน!
แล้วเด็กในท้องของคลาร่าล่ะมาจากไหน? คำตอบนั้นง่ายมาก… โรเบิร์ตกำลังโดนสวมเขาอย่างเจ็บแสบ!
แทนที่จะเดินไปบอกความจริงให้เขาตื่นรู้ ฉันเลือกที่จะเงียบ ฉันเก็บงำความลับนี้ไว้ เดินหน้าใช้ชีวิตใหม่ และโชคชะตาก็เข้าข้างเมื่อฉันได้พบกับรักแท้กับมหาเศรษฐีหนุ่มผู้แสนดี ไม่เพียงเท่านั้น สวรรค์ยังประทานพรครั้งใหญ่ให้ฉันตั้งครรภ์ และคลอดลูกแฝดสาม—เด็กชายสองคนและเด็กหญิงหนึ่งคน—ผู้เป็นพยานรักและหลักฐานชิ้นเอกว่าร่างกายของฉันปกติทุกประการ
เวลาผ่านไป 3 ปี จนกระทั่งฉันได้รับจดหมายเชิญงานแต่งงานสุดหรูมูลค่านับล้านของโรเบิร์ตและคลาร่า งานที่พวกเขาจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่เพื่อประกาศความสำเร็จและเปิดตัว “ลูกชาย” วัยหัดเดินของเขาต่อหน้าสังคม
ฉันยิ้มที่มุมปาก… ถึงเวลาแล้วที่ราชินีตัวจริงจะกลับมาทวงคืนความยุติธรรม
วันแห่งฝันร้ายกลางงานแต่งงานหรู
บรรยากาศในโรงแรมห้าดาวอบอวลไปด้วยความหรูหรา แขกเหรื่อระดับนักธุรกิจและไฮโซมาร่วมงานกันอย่างคับคั่ง โรเบิร์ตและคลาร่าในชุดเจ้าบ่าวเจ้าสาวเดินทักทายแขกด้วยใบหน้าเชิดหน้าชูตา โดยมีเด็กชายตัวน้อยเดินตามอยู่ข้างๆ
ทันใดนั้น เสียงฮือฮาก็ดังขึ้นจากประตูทางเข้า สายตาทุกคู่หันไปจับจ้องที่ผู้มาเยือนใหม่
ฉันก้าวเข้ามาในงานด้วยชุดเดรสสีแดงเพลิงที่หรูหราและสง่างาม ผิวพรรณเปล่งปลั่งและดูแพงกว่าแต่ก่อน ราวกับคนละคนกับผู้หญิงที่ถูกขับไล่เมื่อสามปีก่อน และที่สำคัญที่สุด… ข้างกายของฉันมีเด็กแฝดสามหน้าตาน่ารักน่าเอ็นดู เดินจับมือฉันเข้ามาในงาน
เมื่อโรเบิร์ตหันมาเห็นฉัน ดวงตาของเขาเบิกกว้างด้วยความช็อก เขารีบก้าวเข้ามาหาทันทีด้วยความโกรธ
“เอลิซา! เธอมาที่นี่ได้ยังไง?! ใครเชิญเธอ? แล้วเด็กพวกนี้ลูกใคร?!” โรเบิร์ตตะคอกเสียงต่ำ พยายามควบคุมอารมณ์ต่อหน้าแขก
ฉันหัวเราะเบาๆ ก่อนจะตอบด้วยเสียงที่ดังพอให้คนรอบข้างได้ยิน “อ้าว โรเบิร์ต… ฉันมาร่วมยินดีกับงานแต่งงานนายไง ส่วนเด็กๆ สามคนนี้เหรอ? ก็ลูกของฉันเอง”
“โกหก!” คลาร่ารีบเดินเข้ามาสมทบ ใบหน้าซีดเผือดด้วยความอิจฉาและหวาดกลัว “ผู้หญิงไร้น้ำยาอย่างเธอจะมีลูกได้ยังไง? ไปเช่าเด็กที่ไหนมาหลอกพวกเรา!”
“ฉันไม่ได้โกหก… ฉันมีลูกได้ และมีทีเดียวถึงสามคน เพราะฉันปกติทุกอย่าง” ฉันยิ้มอย่างผู้ชนะ ก่อนจะหยิบซองจดหมายสีน้ำตาลหนาปึกออกมาจากกระเป๋า “แต่คนที่ไม่ปกติ… น่าจะเป็นนายมากกว่านะ โรเบิร์ต”
จุดจบของคนทรยศ
ฉันยื่นซองเอกสารนั้นให้โรเบิร์ต เขารีบดึงกระดาษข้างในออกมาดู มันคือ “ผลตรวจทางการแพทย์อย่างเป็นทางการ” ของเขาจากโรงพยาบาลที่ฉันแอบสืบและคัดลอกมา รวมถึงผลตรวจของฉันเมื่อสามปีก่อนด้วย
สายตาของโรเบิร์ตไล่ไปตามตัวอักษรทางการแพทย์ที่ระบุชัดเจนว่า “เขาเป็นหมันอย่างถาวรและไม่สามารถมีบุตรได้ตลอดชีวิต”
“มะ… ไม่จริง… เป็นไปไม่ได้!” มือของโรเบิร์ตสั่นเทา หน้าของเขาถอดสีจนขาวซีดเหมือนศพ เขารีบหันไปหาคลาร่าที่ตอนนี้ยืนตัวสั่นเป็นลูกนก
“คลาร่า! นี่มันหมายความว่ายังไง?! ถ้าฉันเป็นหมัน… แล้วเด็กคนนี้ลูกใคร?!” โรเบิร์ตคำรามลั่นงาน แขกเหรื่อทุกคนในงานเงียบกริบ ทันใดนั้น โปรเจกเตอร์ยักษ์กลางงานแต่งงานที่ควรจะเปิดวิดีโอพรีเวดดิ้งหวานซึ้ง กลับเปลี่ยนเป็นภาพถ่ายลับของคลาร่าที่กำลังโอบกอดและจูบอย่างดูดดื่มกับชายชู้คนอื่น ซึ่งเป็นพนักงานในบริษัทของโรเบิร์ตเอง!
“ไม่นะโรเบิร์ต! มันไม่ใช่อย่างนั้น! ฉันอธิบายได้!” คลาร่ากรีดร้องและทรุดลงกับพื้นเมื่อความจริงทั้งหมดถูกเปิดโปงต่อหน้าสาธารณชน
งานแต่งงานในฝันมูลค่านับล้านพังทลายลงในพริบตา กลายเป็นฉากทะเลาะวิวาทและฝันร้ายที่น่าอับอายที่สุดในชีวิตของพวกเขา โรเบิร์ตสูญเสียทุกอย่าง ทั้งชื่อเสียง เกียรติยศ และลูกชายที่เขาเคยภาคภูมิใจ ซึ่งกลายเป็นลูกของชู้
ฉันมองดูความพินาศตรงหน้าด้วยความสงบ ก่อนจะหันไปโอบลูกทั้งสามคนไว้
“ไปกันเถอะลูก… ที่นี่ไม่มีอะไรน่าดูแล้ว”
ฉันเดินหันหลังออกจากงานแต่งงานนั้นมาพร้อมกับรอยยิ้ม การล้างแค้นที่ดีที่สุดไม่ใช่การใช้กำลัง แต่คือการใช้ชีวิตให้มีความสุขและประสบความสำเร็จ จนคนที่เคยทำร้ายเราต้องกระอักเลือดด้วยความอิจฉาและสำนึกผิดไปจนวันตาย!