IV. แขกที่ไม่ได้รับเชิญ
ในขณะที่ทิฟฟานี่กำลังคลอเคลียอยู่กับสามีของฉัน เสียงรองเท้าส้นสูงที่กระทบกับพื้นหินอ่อนอย่างเป็นจังหวะก็ดังใกล้เข้ามา จูเลียนหันมามองตามเสียง และทันทีที่สายตาของเขาประสานเข้ากับฉัน ใบหน้าของเขาก็ซีดเผือดลงทันทีราวกับเห็นผี ไวน์ในแก้วของเขาเกือบจะหก
“อ้าว… ที่รัก? คุณมาทำอะไรที่นี่!” จูเลียนตะกุกตะกัก พยายามผลักทิฟฟานี่ออกห่างอย่างลนลาน
ทิฟฟานี่ทำหน้าไม่พอใจเบ้ปากมองฉัน “เธอคือยัยแก่ขี้แยที่บ้านงั้นเหรอ?”
ฉันไม่ได้ตอบโต้ด้วยอารมณ์ แต่ยิ้มอย่างเยือกเย็น เดินไปที่โต๊ะแล้วดึงเก้าอี้ตัวหนึ่งมานั่งลงอย่างสง่างาม ผู้จัดการโรงแรมและพนักงานรักษาความปลอดภัยอีก 4 คนรีบเดินเข้ามาสแตนบายด์ข้างหลังฉันทันที ท่าทางของพวกเขาทำเอาทั้งสองคนเริ่มอยู่ไม่เป็นสุข
“ยินดีต้อนรับสู่โรงแรมของฉัน!” ฉันพูดด้วยน้ำเสียงเรียบๆ แต่ทรงพลัง
“โรงแรมของคุณ? พูดบ้าอะไรน่ะ มันจะมากเกินไปแล้วนะ!” จูเลียนตวาด ขู่จะไล่พนักงานออก “พวกแกยืนบื้ออยู่ทำไม?! ไล่ผู้หญิงคนนี้ออกไปสิ รู้ไหมว่าฉันเป็นใคร!”
ผู้จัดการโรงแรมโค้งคำนับฉันอย่างนอบน้อมก่อนจะหันไปบอกจูเลียน: “ขออภัยครับคุณจูเลียน แต่ผู้หญิงท่านนี้คือประธานกรรมการบริหารและเจ้าของคนใหม่ของ Grand Imperial Hotel ครับ เงินทุกบาทที่คุณใช้จองห้องพักและสั่งอาหารในค่ำคืนนี้… คุณกำลังจ่ายให้ภรรยาของคุณเอง”
V. จุดจบของคนลวงโลก
จูเลียนเบิกตากว้างจนแทบจะถลนออกมา “เป็นไปไม่ได้… เธอจะไปเอาเงินมาจากไหน!”
ฉันไม่ปล่อยให้เขาเดานาน ฉันส่งสัญญาณให้ผู้จัดการวางเอกสารปึกใหญ่ลงบนโต๊ะเสียงดัง “ปัง!” มันคือ ใบหย่า และ หลักฐานการโกงเงิน
“ตลอดเวลาที่ผ่านมา นายคิดว่านายฉลาดอยู่คนเดียวงั้นเหรอจูเลียน?” ฉันเลิกคิ้ว “นายแอบปลอมแปลงลายเซ็นของฉันและพ่อของฉัน เพื่อยักยอกเงินจากบริษัทเครือข่ายของเราไปเป็นเงินกว่า 38 ล้านดอลลาร์ (ประมาณ 1,300 ล้านบาท) เพื่อเอามาปรนเปรอตัวเองและผู้หญิงคนนี้”
จูเลียนตัวสั่นเทิ้มเมื่อเห็นเอกสารเส้นทางการเงินและลายนิ้วมือแฝงทั้งหมดที่ฉันรวบรวมไว้ “ที่รัก… ผมอธิบายได้ มันเป็นเรื่องเข้าใจผิด! เราเป็นสามีภรรยากันนะ!” เขารีบคุกเข่าลงกับพื้นและพยายามจะจับมือฉันด้วยความหวาดกลัว เพราะเขารู้ดีว่าโทษของการปลอมแปลงเอกสารและยักยอกเงินจำนวนนี้คือการติดคุกตลอดชีวิต
ส่วนทิฟฟานี่ เมื่อได้ยินคำว่า “ติดคุก” และรู้ว่าจูเลียนไม่ได้รวยจริงแต่เป็นแค่หัวขโมย เธอก็รีบหยิบกระเป๋าแบรนด์เนมและเตรียมจะชิ่งหนีทันที แต่พนักงานรักษาความปลอดภัยบล็อกทางออกของเธอไว้
VI. บทเรียนราคาแพง
“สายไปแล้วจูเลียน” ฉันลุกขึ้นยืนพลางปัดฝุ่นที่กระโปรง “เซ็นใบหย่าซะดีๆ ข้าวของทั้งหมดที่นายซื้อให้ชู้รักคนนี้ รวมถึงคฤหาสน์ รถหรู และบัญชีธนาคารทั้งหมดของนาย ถูกฉันสั่งอายัดไว้หมดแล้วตั้งแต่นาทีที่นายเช็คอินเข้ามาที่นี่”
ในนาทีนั้นเอง ตำรวจในเครื่องแบบ 4 นายที่ฉันประสานงานไว้ล่วงหน้าก็เดินเข้ามาในห้องอาหารดาดฟ้า แขกคนอื่นๆ ในร้านต่างพากันยกโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายคลิปวิดีโอประจานความหน้าตัวเมียของเขา
“คุณจูเลียนครับ คุณถูกจับกุมในข้อหาปลอมแปลงเอกสารสิทธิ์และยักยอกทรัพย์สินมูลค่า 38 ล้านดอลลาร์ครับ” ผู้กองประกาศพร้อมกับใส่กุญแจมือจูเลียนทันที
จูเลียนร้องไห้โฮอย่างหมดสภาพ ท่ามกลางเสียงโวยวายของทิฟฟานี่ที่ถูกลากตัวไปสอบสวนด้วยในฐานะผู้สมรู้ร่วมคิด เขาหันกลับมามองฉันด้วยสายตาอ้อนวอนเป็นครั้งสุดท้าย แต่ฉันทำเพียงแค่จิบไวน์และมองดูเขาถูกลากตัวออกไปจากโรงแรมของฉัน
เขาก้าวเข้ามาในโรงแรมแห่งนี้ในฐานะราชาจอมปลอม… แต่ก้าวออกไปในฐานะนักโทษที่ไม่มีอะไรเหลือเลยแม้แต่สลึงเดียว!