ตอนต่อไป: เงาอดีตและทายาทคนสุดท้าย
หลังจากค่ำคืนแห่งความตื้นตันผ่านพ้นไป บ้านหลังเก่าในจังหวัดนนทบุรีก็อบอวลไปด้วยความสุข อานนท์และลดาจัดการเก็บซ่อนทองคำและของมีค่าไว้ในที่ปลอดภัยอย่างมิดชิด พวกเขาตั้งใจว่าจะทยอยนำทองคำบางส่วนไปเปลี่ยนเป็นเงินทุนเพื่อเตรียมต้อนรับลูกน้อยที่กำลังจะเกิด
แต่แล้วในเช้าวันต่อมา เสียงกระดิ่งหน้าบ้านก็ดังขึ้น
เมื่ออานนท์เดินออกไปเปิดประตูเขาพบกับชายวัยกลางคนในชุดสูทภูมิฐานคนหนึ่ง ยืนอยู่ข้าง ๆ หญิงชราท่าทางเจ้ายศเจ้าอย่าง ชายคนนั้นแนะนำตัวเองว่าเป็นทนายความ และหญิงชราข้างกายเขาคือ “คุณหญิงดารารัตน์” หลานสาวห่าง ๆ ของคหบดีเจ้าของบ้านคนเดิม
“เรามาเพื่อขอซื้อบ้านหลังนี้คืน” คุณหญิงดารารัตน์กล่าวด้วยน้ำเสียงเฉียบขาดพลางกวาดสายตามองเข้าไปในบ้าน “ฉันยอมจ่ายให้คุณเป็นสามเท่าของราคาที่คุณซื้อไป ทราบมาว่าพวกคุณกำลังจะคลอดลูก เงินก้อนนี้จะทำให้พวกคุณสบายไปทั้งชาติ”
อานนท์รู้สึกแปลกใจและเริ่มปะติดปะต่อเรื่องราวได้ทันที ท่าทางรีบร้อนและข้อเสนอที่สูงลิ่วขนาดนี้ แสดงว่าพวกเขากำลังตามหา “อะไรบางอย่าง” ที่ซ่อนอยู่ในบ้านหลังนี้มานาน แต่ยังหาไม่เจอจนกระทั่งบ้านถูกขายทอดตลาด!
บททดสอบความซื่อสัตย์
อานนท์หันไปสบตากับลดาที่เดินตามออกมา ทั้งคู่รู้ดีว่าหากยอมรับเงินสามเท่า พวกเขาจะได้เงินเร็วขึ้นโดยไม่ต้องยุ่งยากกับการนำทองไปขาย แต่ในใจของอานนท์นึกถึงข้อความในจดหมายลับฉบับนั้น: “หากผู้ใดที่เป็นเจ้าของบ้านคนใหม่ที่มีความซื่อสัตย์ และมีความใส่ใจจนสามารถค้นพบ…”
“ต้องขอประทานโทษด้วยครับคุณหญิง” อานนท์ตอบกลับด้วยน้ำเสียงสุภาพแต่หนักแน่น “บ้านหลังนี้เป็นน้ำพักน้ำแรงของพวกเรา และเราตั้งใจจะให้ลูกชายของเราเติบโตที่นี่ เราไม่คิดจะขายครับ”
ใบหน้าของคุณหญิงดารารัตน์เปลี่ยนเป็นสีเข้มด้วยความโกรธ เธอพยายามข่มขู่ว่าจะฟ้องร้องและหาทางยึดบ้านคืน โดยอ้างว่าเจ้าของเดิมสติไม่ดีตอนทำพินัยกรรม ก่อนจะสะบัดหน้ากลับขึ้นรถหรูไปพร้อมกับทนายความ
หุ่นยนต์ตัวเดิม กับเบาะแสชิ้นสุดท้าย
เย็นวันนั้น อานนท์และลดารู้สึกกังวลกับคำขู่ ทนายความอาจจะหาแง่กฎหมายมาเล่นงานพวกเขาได้ อานนท์จึงตัดสินใจหยิบจดหมายของคหบดีคนเดิมขึ้นมาอ่านซ้ำอีกครั้งเพื่อหาหลักฐานยืนยันสิทธิ์ของพวกเขา
ในขณะที่เขากำลังเครียด เจ้าหุ่นยนต์ดูดฝุ่นตัวเดิมก็เริ่มทำงานตามเวลาของมัน มันวิ่งผ่านห้องนั่งเล่นและส่งเสียง ติ๊ด ๆ ก่อนจะแล่นไปชนที่ฐานของ กล่องไม้โบราณใบหนึ่ง ที่พวกเขาหยิบออกมาจากตู้เซฟใต้ดินเมื่อวานนี้
เจ้าหุ่นยนต์ดันกล่องไม้นั้นจนขยับ ทำให้ฝาด้านล่างของกล่องซึ่งเป็นช่องลับสองชั้นหลุดออก!
มีซองเอกสารสีน้ำตาลเข้มร่วงลงมาบนพื้น อานนท์รีบหยิบขึ้นมาเปิดดูและพบว่ามันคือ “พินัยกรรมฉบับจริง” ที่มีการลงลายมือชื่อและประทับตราอย่างถูกต้องตามกฎหมายทุกประการ พร้อมทั้งมีคลิปวิดีโอที่บันทึกไว้ในแผ่นซีดีเก่า ซึ่งคหบดีเขียนระบุไว้ชัดเจนว่า ตัดญาติทุกคนรวมถึงคุณหญิงดารารัตน์ออกจากกองมรดกเนื่องจากพฤติกรรมคดโกง และขอยกทรัพย์สินทั้งหมดในบ้านหลังนี้ให้แก่ผู้ที่ซื้อบ้านและค้นพบมันด้วยตัวเอง
บทสรุป: กวาดล้างความทุกข์ สู่ความสุขที่แท้จริง
หลักฐานชิ้นสุดท้ายนี้ทำให้อานนท์และลดาชนะคดีได้อย่างเด็ดขาด คุณหญิงดารารัตน์ไม่สามารถมาสร้างความวุ่นวายได้อีกต่อไป
หนึ่งเดือนต่อมา ลดาได้ให้กำเนิดลูกชายตัวน้อยหน้าตาน่ารักน่าเอ็นดู ทั้งคู่ตั้งชื่อลูกว่า “น้องพอร์ช” (ซึ่งแปลว่าโชคลาภ) บ้านหลังเก่าได้รับการรีโนเวทจนกลายเป็นคฤหาสน์โมเดิร์นลอฟท์ที่สวยงามและปลอดภัย อานนท์ได้เปิดบริษัทรับเหมาก่อสร้างของตัวเอง ส่วนลดาก็เปลี่ยนมาทำธุรกิจนำเข้าขนมหวานที่เธอชอบ
ในห้องนั่งเล่นอันกว้างใหญ่และหรูหรา เจ้าหุ่นยนต์ดูดฝุ่นตัวเก่งยังคงวิ่งทำงานของมันไปรอบ ๆ บ้านตามปกติ อานนท์มองมันด้วยรอยยิ้ม พลางอุ้มลูกน้อยไว้ในอ้อมกอด
สิ่งของชิ้นเล็ก ๆ ที่ซื้อมาเพียงเพื่อทุ่นแรงในวันนั้น ไม่เพียงแต่ช่วยปัดเป่าฝุ่นละอองในบ้าน แต่มันได้ทำหน้าที่ “กวาดเอาความจน ความเครียด และอุปสรรคทุกอย่าง” ออกไปจากชีวิตของพวกเขาอย่างหมดสิ้น เหลือไว้เพียงความมั่นคงและความสุขของครอบครัวที่จะคงอยู่ตลอดไป
โชคชะตามักจะมาในเวลาที่เหมาะสมที่สุดเสมอครับ แล้วพบกันใหม่ในเรื่องราวต่อไปของ SAY – Story Around You นะครับเพื่อน ๆ !