แผนซ้อนแผนในยามเช้า
หลังจากเห็นพฤติกรรมต่ำช้าทั้งหมดผ่านหน้าจอโทรศัพท์ สมองของฉันแล่นเร็วทันตา ความโกรธแค้นในตอนแรกถูกแทนที่ด้วยความเย็นชาอันน่าขนลุก ฉันจะไม่เดินลงไปโวยวาย ฉันจะไม่โทรหาตำรวจให้เรื่องมันยืดเยื้อ เพราะคนอย่างคุณนายอากาธาเก่งเรื่องการบีบน้ำตาและการเอาตัวรอดด้วยเงินและเส้นสาย
ฉันแอบเดินลงไปที่ครัวอย่างเงียบเชียบในตอนตีสาม หลังจากที่เธอขึ้นไปนอนแล้ว ฉันจัดการเปลี่ยนกระสอบข้าวสาร ถังน้ำ และวัตถุดิบทั้งหมดที่ถูกใส่ยาพิษออกไปซ่อนไว้ แล้วนำของใหม่แกะกล่องที่ฉันซื้อตุนไว้หลังรถมาเปลี่ยนแทนที่อย่างแนบเนียน
เช้าวันรุ่งขึ้น คุณนายอากาธานั่งอยู่ที่โต๊ะอาหารด้วยท่าทางสง่างามเช่นเคย เธอยิ้มแย้มสดใสพลางจิบกาแฟอย่างสบายใจ โดยไม่รู้เลยว่าเครื่องเพชรของคุณยายโรสถูกฉันแอบไปล้วงออกมาจากกระเป๋าแบรนด์เนมของเธอตั้งแต่ตอนที่เธอหลับลึก และตอนนี้มันปลอดภัยอยู่ในเซฟส่วนตัวของฉันแล้ว
“ตื่นสายจังเลยนะแม่คุณ แดดส่องก้นแล้ว” แม่ผัวเอ่ยปากจิกกัดด้วยน้ำเสียงหวานๆ “นี่แม่เตรียมวัตถุดิบในครัวไว้ให้หมดแล้วนะจ๊ะ มาร์คบอกว่าอยากกินข้าวต้มฝีมือหนู ลองไปทำดูสิ”
ฉันยิ้มตอบ “ค่ะคุณแม่… วันนี้หนูจะทำอาหารมื้อพิเศษที่เด็ดที่สุดให้คุณแม่ทานแน่นอนค่ะ”
รสชาติของกรรมตามสนอง
ฉันเดินเข้าครัวไปทำข้าวต้มร้อนๆ สำหรับสามีของฉันด้วยวัตถุดิบที่ปลอดภัยร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่สำหรับคุณนายอากาธา… ฉันจัดเตรียม ‘เมนูพิเศษ’ ไว้ให้เธอโดยเฉพาะ
ฉันตักข้าวต้มแยกออกมาอีกหม้อ จากนั้นหยิบขวดน้ำยาฆ่าเชื้อถูพื้นขวดเดิมที่คุณนายอากาธาใช้เมื่อคืนขึ้นมา ฉันหยดมันลงไปในชามข้าวต้มของเธอในปริมาณที่ มากพอจะทำให้ท้องร่วงรุนแรงและปวดแสบปวดร้อน แต่ไม่ถึงกับเสียชีวิต
เมื่อถึงเวลาเสิร์ฟ ฉันวางชามข้าวต้มตรงหน้าทุกคน คุณนายอากาธามองชามของตัวเองแล้วยิ้มกริ่ม สายตาของเธอเต็มไปด้วยความสะใจเพราะคิดว่าฉันใช้ข้าวสารและน้ำที่ปนเปื้อนสารเคมีที่เธอใส่ไว้เมื่อคืนมาทำอาหาร
“ทานเยอะๆ นะคะคุณแม่ หนูตั้งใจทำสุดฝีมือเลยค่ะ” ฉันบอกพร้อมกับเปิดวิดีโอในโทรศัพท์มือถือเตรียมพร้อมไว้
คุณนายอากาธาหัวเราะในใจ เธอตักข้าวต้มเข้าปากคำโตอย่างผู้ชนะ… แต่เพียงแค่กลืนลงไปไม่กี่คำ ใบหน้าของเธอก็เริ่มเปลี่ยนสี รอยยิ้มสะใจแปรเปลี่ยนเป็นความตื่นตระหนก เธอบ้วนมันออกมาทันทีพลางไอโขลกๆ จนตัวโยน
“นี่มันอะไรกัน?! ทำไมข้าวต้มมันมีกลิ่นสารเคมี! แก… แกจะวางยาฉันเหรอ?!” เธอหวีดร้อง เสียงดังลั่นบ้านจนมาร์คตกใจ
ฉันไม่ได้ตอบอะไร แต่ยื่นหน้าจอโทรศัพท์มือถือไปตรงหน้าเธอ… ภาพในจอคือคลิปวิดีโอความคมชัดระดับ HD ที่จับภาพคุณนายอากาธากำลังเทน้ำยาฆ่าเชื้อลงในอาหารและขโมยเครื่องเพชรเมื่อคืนนี้อย่างชัดเจน!
จุดจบของผู้แพ้
ใบหน้าของคุณนายอากาธาถอดสีจนขาวซีดเหมือนคนตาย เธอมองหน้าฉันสลับกับหน้าจอมือถือด้วยความช็อกสุดขีดเมื่อรู้ว่าตัวเองติดกับ
“มาร์ค… มาร์คช่วยแม่ด้วย เมียแกมันจะฆ่าแม่!” เธอหันไปหาลูกชายตัวดี
แต่มาร์คที่ได้ดูคลิปวิดีโอทั้งหมดพร้อมกัน ถึงกับหน้าถอดสีและผงะถอยห่างจากแม่ของตัวเอง สายตาของเขาเปลี่ยนเป็นความผิดหวังและรังเกียจอย่างที่สุด “แม่ทำแบบนี้ได้ยังไง? แม่ขโมยของของคุณยาย แล้วยังจะวางยาพวกเราอีกเหรอ?!”
“ฉันไม่ได้แจ้งตำรวจหรอกค่ะคุณแม่” ฉันกระซิบข้างหูเธอด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง “เพราะถ้าแจ้งตำรวจ เรื่องมันก็จบแค่ในคุก… แต่คลิปนี้ ฉันกดส่งเข้าไลน์กลุ่มสมาคมคุณนายไฮโซของคุณแม่เรียบร้อยแล้วค่ะ อ้อ… แล้วก็ส่งให้เพื่อนสนิททุกคนของคุณแม่ดูแล้วด้วยนะคะ”
คุณนายอากาธากรีดร้องออกมาเหมือนคนเสียสติ ทันใดนั้น อาการปวดท้องอย่างรุนแรงจากน้ำยาฆ่าเชื้อก็เริ่มทำงาน เธอกุมท้องบิดไปมาด้วยความทรมาน ทั้งความเจ็บปวดทางร่างกายและเสียใจที่ชื่อเสียงในสังคมไฮโซที่เธอสร้างมาทั้งชีวิตต้องพังทลายลงในพริบตา
เธอล้มลงไปนอนดิ้นกับพื้น ท่ามกลางสายตาที่เย็นชาของฉันและลูกชายของเธอเอง
นี่แหละคือ ‘กรรมตามสนอง’ ที่แท้จริง ไม่ต้องรอชาติหน้า ไม่ต้องพึ่งกฎหมาย แต่ให้เธอได้รับรสชาติความเจ็บปวดจากสิ่งที่เธอเป็นคนก่อขึ้นมาด้วยตัวเอง!