บรรยากาศในเช้าวันรุ่งขึ้นตึงเครียดจนแทบหายใจไม่ออก…
เมื่อเข็มนาฬิกาชี้ที่เวลา 09:58 น. เสียงเครื่องยนต์หรูดังขึ้นที่หน้าอพาร์ตเมนต์ รถยนต์คันใหม่เอี่ยมของเจสันจอดลงที่ด้านล่าง ไม่กี่นาทีต่อมา เสียงเคาะประตูห้องก็ดังขึ้น เจสันก้าวเข้ามาด้วยสีหน้าซีดเผือด แต่เค้าความยโสของทนายความฝ่ายองค์กรยังคงฉาบบนใบหน้า เขาไม่ได้มาคนเดียว… เบรนด้า เดินตามหลังมาด้วย พร้อมถือกระเป๋าเอกสารหนังราคาแพง
เจสันพยายามยิ้มแย้ม “พ่อครับ แม่ครับ… ทำไมไม่บอกผมก่อนว่าจะมา? นี่มันเรื่องเข้าใจผิดกันใหญ่แล้ว ลอเรนเธอชอบคิดไปเอง—”
“นั่งลง”
คำสั่งสั้นๆ ของวอลเตอร์แผ่รังสีค่ายทหารจนเจสันชะงัก เบรนด้าที่ทำท่าจะเอ่ยปากพูดถึงกับต้องกลืนน้ำลายลงคอ ทั้งคู่นั่งลงบนเก้าอี้ไม้สภาพเก่าสั่นคลอนตรงข้ามกับสองสามีภรรยาวัยเกษียณ
ลอเรนเดินออกมาจากห้องครัว ไม่ใช่พร้อมคราบน้ำตา แต่เป็น แฟ้มเอกสารหนาหนา 3 แฟ้ม เธอวางมันลงบนโต๊ะเบาๆ
“เจสัน” ลอเรนเริ่มด้วยน้ำเสียงเรียบเย็น “คุณคิดว่าคุณเป็นทนายที่ฉลาดที่สุดในห้องเสมอ… แต่คุณลืมไปว่า ในฐานะสมุห์บัญชี ตลอด 10 ปีที่แต่งงานกันมา เอกสารทางการเงินทุกฉบับของบ้านนี้ ผ่านมือฉันทั้งหมด”
เจสันยิ้มเยาะ “ลอเรน เอกสารพวกนั้นผ่านกระบวนการทางกฎหมายถูกต้องหมดแล้ว คอนโดเป็นชื่อฉันก่อนแต่ง บ้านฮ็อกกิ้งฮิลส์ฉันโอนขายตามสิทธิ์ และรถ SUV—”
“และนั่นคือสิ่งที่แกกำลังจะเข้าคุก เจสัน” วอลเตอร์พูดแทรกขึ้นมา
เจสันหน้าเสีย “พ่อ พูดเรื่องอะไรครับ?”
วอลเตอร์แตะที่แฟ้มเล่มแรก “คอนโดซินซินเนติ… แกปลอมลายเซ็นลอเรนในเอกสารยินยอมสละสิทธิ์สินสมรส ลอเรนส่งลายเซ็นนั้นไปให้ผู้เชี่ยวชาญด้านนิติวิทยาศาสตร์ตรวจสอบแล้ว และผลยืนยันชัดเจนว่าเป็นลายเซ็นปลอม”
ลอเรนเปิดแฟ้มเล่มที่สอง “บ้านฮ็อกกิ้งฮิลส์… คุณโอนให้แม่ของเบรนด้าโดยอ้างว่าเป็น ‘การชำระหนี้’ แต่ฉันเจอร่องรอยการโอนเงินคืนเข้าบัญชีลับของคุณในหมู่เกาะเคย์แมน ซึ่งถือเป็นการ ยักย้ายถ่ายโอนทรัพย์สินเพื่อหลีกเลี่ยงการแบ่งสินสมรสและฉ้อโกงศาล”
“และเรื่องสุดท้าย…” รูธที่นั่งเงียบมานานเอ่ยขึ้น น้ำตาของคนเป็นแม่ไหลซึม แต่สายตากลับจ้องมองลูกชายด้วยความผิดหวังขั้นสุด “รถ SUV ที่แกขายให้เพื่อนราคาห้าพันดอลลาร์… เพื่อนแกคนนั้นพึ่งโทรหาพ่อเมื่อเช้านี้เองเจสัน หลังจากโดนพ่อแกกดดัน เขายอมสารภาพหมดแล้วว่าแกให้เขาสวมชื่อถือแทน และแกเปย์เงินส่วนที่เหลือซื้อคอนโดใหม่ให้แม่สาวคนนี้!”
เบรนด้าหน้าซีดสะบัดมือออกจากเจสันทันที “เจสัน! คุณบอกฉันว่าจัดการเรื่องทางกฎหมายคลีนหมดแล้วไง!”
“เงียบนะเบรนด้า!” เจสันตะคอก ออกอาการลนลานอย่างเห็นได้ชัด เขาหันมาหาลอเรน “ลอเรน… เราคุยกันได้ เรื่องนี้มันเป็นเรื่องผัวเมีย เราไม่ต้องเอาเรื่องพวกนี้ไปถึงศาล—”
“มันสายไปแล้ว เจสัน” วอลเตอร์ลุกขึ้นยืน ตัวของอดีตวิศวกรการทหารสูงใหญ่และทรงอำนาจ “ในฐานะพ่อ… ฉันอายเหลือเกินที่มีลูกชายไร้ศักดิ์ศรีแบบแก แต่ในฐานะอดีตนายทหาร ฉันจะไม่ยอมให้แกทำลายชีวิตของแม่ของหลานๆ ฉัน”
วอลเตอร์วางเอกสารอีกชุดลงบนโต๊ะ
“นี่คือข้อตกลงการหย่าฉบับใหม่ที่ทนายของลอเรนร่างขึ้นมา…
-
แกต้องโอนสิทธิ์คอนโดและบ้านฮ็อกกิ้งฮิลส์คืนเป็นสินสมรส แล้วขายนำเงินทั้งหมดมาแบ่งให้ลอเรน 70% เพื่อเป็นค่าเลี้ยงดูอดัมและโซอี้จนกว่าจะจบมหาวิทยาลัย
-
แกต้องจ่ายค่าเลี้ยงดูบุตรรายเดือนตามจริงจากฐานเงินเดือนทนายความของแก ไม่ใช่เศษเงินที่แกเคยส่งให้
-
แกต้องย้ายออกจากบ้านพักบริษัท และยกคืนสินทรัพย์ทั้งหมดที่แกยักยอกไป”
เจสันตบโต๊ะ “นี่มันปล้นกันชัดๆ! ผมไม่เซ็น! เอกสารพวกนี้ศาลยังไม่ได้ตัดสิน ถ้าคิดจะสู้คดี ฉันมีทีมทนายบริษัท—”
“ถ้าแกไม่เซ็นภายในสิบนาทีนี้…” วอลเตอร์พูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่หนักแน่นดั่งหินผา “แฟ้มหลักฐานการปลอมแปลงเอกสาร การเลี่ยงภาษีบัญชีต่างประเทศ และคดีฉ้อโกงทั้งหมดนี้ จะถูกส่งตรงไปที่ ‘สภาทนายความแห่งรัฐ’ และ ‘หุ้นส่วนใหญ่ของบริษัทกฎหมายที่แกทำงานอยู่’ ภายในเที่ยงวันนี้”
เจสันชะงักกึก… สายตาของเขามองพ่อ ตัวเอง รู้ดีว่าวอลเตอร์เป็นคนพูดจริงทำจริงเสมอ หากเรื่องนี้ถึงสภาทนายความ เขาจะถูกยึดใบอนุญาตประกอบวิชาชีพทนายความทันที อนาคตทางการเงินและชื่อเสียงที่เขาสร้างมาจะพังทลายลงในพริบตา