ตอนที่ 2: วินาทีเผชิญหน้า และความจริงที่ถูกเปิดโปง
เสียงแม่กุญแจเหล็กตัวหนาร่วงกระแทกพื้นปูนเสียงดัง เคร้ง! สะท้อนก้องไปทั่วโรงรถที่มืดมิด ประตูโรงรถถูกผลักเปิดออกอย่างแรง แสงไฟจากสปอตไลท์ด้านนอกส่องสว่างวาบเข้ามา เผยให้เห็นร่างของชายในเครื่องแบบทหารพรานเต็มยศที่ยืนตระหง่านอยู่
ร้อยเอก กษิดิศ ยืนอยู่ตรงนั้น แววตาของเขาคมกริบและเปี่ยมไปด้วยรังสีอำมหิตที่ผ่านสมรภูมิมานับครั้งไม่ถ้วน ด้านหลังของเขามีเจ้าหน้าที่ตำรวจอีกสามนายและทีมแพทย์ฉุกเฉินในชุดกู้ชีพที่พร้อมปฏิบัติการ
“พ-พี่กษิดิศ…” รเมศอุทานออกมา เสียงสั่นเครือจนแทบจับใจความไม่ได้ โทรศัพท์ในมือของเขาเกือบจะร่วงลงพื้น ส่วนทิชา ชู้รักที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ถึงกับหน้าถอดสีและรีบก้าวถอยหลังไปหลบข้างรถ SUV
กษิดิศไม่แม้แต่จะมองหน้ารเมศ เขาพุ่งตัวตรงเข้าไปที่กรงเหล็กทันทีเมื่อเห็นสภาพของน้องสาว
“ลดา! พี่อยู่นี่แล้ว!” กษิดิศใช้คีมตัดเหล็กขนาดใหญ่ที่ถือมาด้วย ตัดโซ่และกุญแจที่ล็อกประตูกรงสุนัขออกอย่างรวดเร็ว เขารีบคุกเข่าลงบนพื้นปูนที่เปียกชื้น อุ้มร่างของลดาที่ซีดเผือดและเต็มไปด้วยเหงื่อขึ้นมาอย่างทะนุถนอม “หมอ! รีบเข้ามาเร็ว! น้องสาวผมจะคลอดแล้ว!”
ทีมแพทย์ฉุกเฉินรีบกรูเข้ามาประคองลดาขึ้นเปลพยาบาลอย่างระมัดระวัง ในขณะที่ลดาน้ำตาไหลพราก พลางจับมือพี่ชายไว้แน่น “พี่กษิดิศ… ช่วยลูกลดาด้วย…”
“ไม่ต้องห่วงนะลดา แกและลูกปลอดภัยแล้ว พี่กลับมาแล้ว” กษิดิศกระซิบตอบด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนลง แต่เมื่อเขาหันกลับไปมองรเมศ แววตานั้นกลับเปลี่ยนเป็นเยือกเย็นจนน่าขนลุก
รเมศพยายามตั้งสติและใช้ความกะล่อนที่เคยชินเข้าสู้ “ผู้กองครับ… มันเป็นการเข้าใจผิด! ผมแค่… แค่เล่นกันสนุก ๆ กับลดาเฉย ๆ ลดาเธอเป็นคนชอบเรียกร้องความสนใจ—”
ผัวะ!!!
หมัดหนัก ๆ ของกษิดิศกระแทกเข้าที่ใบหน้าของรเมศอย่างจังจนร่างของรเมศล้มคว่ำลงไปกองกับพื้น เลือดกบปาก
“กรี๊ดดดด!” ทิชาร้องลั่นด้วยความหวาดกลัว
“เล่นสนุกงั้นเหรอ?!” กษิดิศตวาด เสียงของเขาดังกัมปนาทจนตำรวจที่มาด้วยยังไม่กล้าขยับ “ขังเมียท้องแก่เก้าเดือนไว้ในกรงหมาเนี่ยนะเล่นสนุก?! แกมันไม่ใช่คน รเมศ!”
รเมศพยายามพยุงตัวขึ้นมา เช็ดเลือดที่มุมปากแล้วขู่กลับ “แกกล้าดี ยังไงมาทำร้ายร่างกายฉันในบ้านของฉันเอง?! ฉันเป็นนักธุรกิจมีชื่อเสียง มีคอนเนกชันกว้างขวาง ฉันจะฟ้องแกให้หลุดจากยศร้อยเอกเลยคอยดู!”
กษิดิศเหยียดยิ้มอย่างสมเพช เขาหยิบซองเอกสารสีน้ำตาลหนาปึกและแฟลชไดรฟ์อันหนึ่งออกมาจากกระเป๋าเสื้อเครื่องแบบ แล้วโยนมันลงบนอกของรเมศ
“ฟ้องงั้นเหรอ? แกเอาตัวเองให้รอดจากคุกก่อนเถอะ รเมศ วรโชติเมธี”
หลักฐานทำลายชีวิต
รเมศขมวดคิ้ว มือสั่นเทาขณะเปิดซองเอกสารออกดู แสงไฟจากโรงรถเผยให้เห็นแผ่นกระดาษสเตตเมนต์ธนาคาร เอกสารการโอนเงิน และรูปถ่ายการลักลอบขนส่งสินค้าผิดกฎหมายจำนวนมาก
“น-นี่มันอะไรกัน…” รเมศหน้าซีดยิ่งกว่าเดิม
“คิดว่าฉันไปเกาหลีใต้เพื่อฝึกทหารอย่างเดียวงั้นเหรอ?” กษิดิศพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่หนักแน่น “ตลอดเวลาที่ผ่านมา ฉันให้หน่วยข่าวกรองทหารและ ปปง. (สำนักงานป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน) ตรวจสอบเส้นทางการเงินของแกทั้งหมด มูลนิธิและการกุศลบังหน้าที่แกชอบเอาไปอ้างเพื่อสร้างภาพเป็นคนดี แท้จริงแล้วมันคือแหล่งฟอกเงินสกปรกจากการค้าของหนีภาษีและธุรกิจสีเทา!”
รเมศเบิกตากว้าง ร่างกายเริ่มสั่นเทาจนควบคุมไม่ได้
“และที่สำคัญ…” กษิดิศเปิดหน้าจอแท็บเล็ตของเขา เผยให้เห็นคลิปวิดีโอแอบถ่ายและหลักฐานการสนทนาระหว่างรเมศกับเครือข่ายเว็บพนันออนไลน์ “แกใช้ชื่อของลดาเป็นกรรมการบริษัทนอมินีเพื่อรับสิทธิ์และโยกย้ายเงินผิดกฎหมาย แกตั้งใจจะฮุบเงินทั้งหมดแล้วโยนความผิดให้ลดาติดคุกแทนตอนที่แกหนีไปต่างประเทศกับชู้ใช่ไหม?!”
ทิชาเมื่อได้ยินดังนั้นก็ตระหนกตกใจ รีบผละออกจากรเมศทันที “ไม่เกี่ยวกับฉันนะ! ฉันไม่รู้เรื่องฟอกเงินอะไรทั้งนั้น! รเมศบอกฉันแค่ว่าเขาจะหย่ากับเมียแล้วแบ่งสมบัติมาให้ฉัน!”
“ทิชา! อีนี่! หุบปากนะ!” รเมศหันไปตวาดชู้รักด้วยความโกรธแค้น
“ตำรวจครับ” กษิดิศหันไปหาเจ้าหน้าที่ “หลักฐานการทารุณกรรมมนุษย์ พยายามฆ่า (โดยการกักขังหญิงตั้งครรภ์ใกล้คลอด) และเอกสารคดีฟอกเงินทั้งหมดอยู่ในนี้ครับ จับกุมพวกมันได้เลย”
เจ้าหน้าที่ตำรวจไม่รอช้า เข้าล็อกตัวรเมศและทิชาทันที เสียงกุญแจมือดังขึ้นพร้อมกับเสียงโวยวายและเสียงร้องไห้โฮของรเมศที่หมดท่า จากนักธุรกิจหนุ่มผู้ไฮโซและแสนดีในสายตาสังคม บัดนี้ตระหนักแล้วว่าชีวิตและชื่อเสียงของเขาได้จบสิ้นลงอย่างถาวร
บทสรุปและชีวิตใหม่
สามชั่วโมงต่อมา ณ โรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่ง…
กษิดิศยืนรออยู่หน้าห้องคลอดด้วยความกระสับกระส่าย จนกระทั่งประตูเปิดออกพร้อมกับเสียงร้องไห้จ้าของทารกแรกเกิด คุณหมอเดินยิ้มออกมาพยักหน้าให้เขา
“ยินดีด้วยครับคุณลุง คุณแม่และลูกชายปลอดภัยดีครับ เด็กแข็งแรงมาก”
กษิดิศถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก ราวกับยกภูเขาออกจากอก เขารีบเดินเข้าไปในห้องพักฟื้น เห็นลดานอนอยู่บนเตียง ใบหน้าของเธอยังคงอ่อนเพลียแต่เปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มแห่งความสุขอย่างที่ไม่เคยมีมานาน ข้างกายของเธอมีทารกเพศชายตัวน้อยน่ารักน่าชังนอนหลับปุ๋ยอยู่
“พี่กษิดิศ…” ลดาเรียกพี่ชายเสียงเบา
กษิดิศเดินเข้าไปจับมือเธอไว้ “ลดา… ทุกอย่างจบลงแล้วนะ รเมศกับชู้ถูกจับแล้ว ทรัพย์สินที่เป็นของแกและเงินที่มันพยายามจะโกง ทนายความของพี่จะจัดการดึงกลับมาให้แกกับลูกทั้งหมด ภาพลักษณ์ ‘คนดี’ ของมันถูกสื่อมวลชนตีแผ่จนย่อยยับ ไม่มีใครในสังคมยอมรับมันอีกต่อไปแล้ว”
ลดาหลั่งน้ำตาออกมาอีกครั้ง แต่ครั้งนี้มันคือน้ำตาแห่งความโล่งอกและความอิสระ เธอมองดูข้อเท้าของตัวเองที่ไม่มีโซ่ตรวน ไม่มีกรงเหล็ก และไม่มีคำลวงโลกของชายใจร้ายอีกต่อไป
“ขอบคุณค่ะพี่กษิดิศ… ขอบคุณที่ไม่เคยทิ้งลดา”
“แกคือน้องสาวของพี่นะลดา” กษิดิศก้มลงจูบหน้าผากเธอเบา ๆ ก่อนจะหันไปมองหลานชายตัวน้อย “ต่อจากนี้ไป พี่จะปกป้องแกกับหลานเอง จะไม่มีใครหน้าไหนมารังแกพวกแกได้อีก”
กรงขังแสนหวานที่รเมศเคยสร้างไว้เพื่อควบคุมเธอได้ถูกทำลายลงแล้ว และนับจากนี้ไป… ลดาและลูกน้อยจะได้เริ่มต้นชีวิตใหม่ที่มีแต่อิสรภาพและความรักที่แท้จริงจากครอบครัวที่พร้อมจะอยู่เคียงข้างเธอตลอดไป