II. คำเตือนจากแอร์โฮสเตส (ต่อ)
“แกล้งทำเป็นปวดท้องรุนแรง แล้วลงจากเครื่องบินเดี๋ยวนี้เลย!” ซาร่ากระซิบ เสียงของเธอสั่นระริกจนฉันสัมผัสได้ถึงความกลัวที่ซ่อนอยู่ “ผู้ชายสองคนนั้น… พวกเขาแอบใส่บางอย่างลงในน้ำผลไม้ และพวกเขากำลังตามล่าคุณ”
หัวใจของฉันหล่นวูบไปที่ตาตุ่ม ความเย็นจากน้ำที่เปียกบนตักยังไม่เท่าความเย็นเยือกที่แล่นพล่านไปทั่วไขสันหลัง ซาร่ารีบผละออกไปพร้อมกับทำท่าทางขอโทษขอโพยเสียงดังอีกครั้งเพื่อตบตา ชายแจ็คเก็ตหนังคนนั้นหันกลับมามองฉันด้วยสายตาจับผิด ทันใดนั้น ฉันรู้ทันทีว่าต้องเอาชีวิตรอด
ฉันกุมท้องของตัวเองทันที ร่างกายงอลงด้วยความเจ็บปวด และเริ่มส่งเสียงร้องครางออกมา
“โอ๊ย!… ท้อง… ท้องของฉัน เจ็บเหลือเกินค่ะ!” ฉันแกล้งทำเป็นร้องไห้ ตัวสั่นเทิ้ม
ชายสองคนนั้นดูกระวนกระวายใจทันที หนึ่งในนั้นพยายามจะจับไหล่ฉัน “เป็นอะไรไปครับ? ดื่มน้ำผลไม้นี่หน่อยไหม?”
“ไม่! อย่าแตะต้องตัวเธอ!” ซาร่ารีบแทรกเข้ามาทันควัน เธอหันไปประกาศเสียงดังกับเพื่อนลูกเรือ “ผู้โดยสารมีอาการปวดท้องรุนแรงเฉียบพลันและอาจช็อกได้ ต้องส่งตัวลงไปรับการรักษาที่สนามบินนี้ด่วนค่ะ!”
ชายแจ็คเก็ตหนังพยายามจะคัดค้านบอกว่าเดี๋ยวก็หาย แต่ซาร่าไม่ยอม เธอและเจ้าหน้าที่ภาคพื้นดินรีบพาฉันเดินออกไปจากตรงนั้น สายตาของฉันเหลือบไปเห็นชายสองคนนั้นมองตามมาด้วยแววตาโกธรแค้นและมาดร้ายอย่างเห็นได้ชัด
III. ความจริงสุดสยองที่สนามบิน
ทันทีที่ฉันก้าวพ้นประตูเครื่องบิน ลมหนาวของสนามบินเล็กๆ ในยุโรปตะวันออกปะทะใบหน้า เจ้าหน้าที่สนามบินพาส่งฉันไปยังห้องปฐมพยาบาลในอาคารผู้โดยสารอย่างรวดเร็ว โดยมีซาร่าเดินตามมาส่งด้วย
เมื่อประตูปิดลงและมั่นใจว่าปลอดภัย ฉันจึงหยุดแกล้งทำเป็นปวดท้อง ซาร่าทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ด้วยความโล่งอก ใบหน้าของเธอยังคงซีดเผือด
“คุณซาร่า เกิดอะไรขึ้นคะ? ทำไมคุณต้องให้ฉันลงมา?” ฉันถามด้วยเสียงที่ยังสั่นเครือ
ซาร่ายื่นโทรศัพท์มือถือของเธอมาให้ฉันดู มันเป็นข้อความแจ้งเตือนด่วนจากระบบรักษาความปลอดภัยของสายการบินที่ส่งตรงถึงลูกเรือบนเที่ยวบินนี้ ภาพบนหน้าจอคือใบหน้าของชายสองคนที่นั่งข้างฉัน!
[ประกาศจับด่วนจากอินเตอร์โพล (Interpol)] บุคคลอันตรายสองรายในภาพ เป็นสมาชิกของขบวนการค้ามนุษย์ข้ามชาติ พฤติกรรมคือจะเลือกเหยื่อที่เป็นหญิงสาวเดินทางคนเดียว มอมยาบนเครื่องบิน และลักพาตัวไปเมื่อถึงประเทศปลายทาง โดยได้รับการช่วยเหลือจากเจ้าหน้าที่ทุจริตในพื้นที่
“ระบบเพิ่งส่งข้อมูลยืนยันตัวตนของพวกมันมาหลังจากเครื่องขึ้นบินได้ไม่นาน” ซาร่าพูดด้วยน้ำเสียงกระซิบ “พวกมันรู้ว่าไฟลต์นี้จะไปถึงปลายทางตอนดึก และที่นั่นคือถิ่นของพวกมัน ถ้าคุณไปถึงที่นู่น… คุณจะหายสาบสูญไปตลอดกาล ฉันเลยต้องหาทางอพยพคุณลงที่สนามบินแวะพักแห่งนี้ ซึ่งมีความปลอดภัยมากกว่า”
ฉันนั่งนิ่งเป็นหิน ความจริงอันน่าสยดสยองทำให้ฉันแทบหายใจไม่ออก น้ำผลไม้ขวดนั้น… ถ้าฉันดื่มมันเข้าไป ฉันคงไม่มีโอกาสได้ตื่นขึ้นมาอีกเลย
IV. รอดพ้นจากนรก
ไม่กี่นาทีต่อมา เจ้าหน้าที่ตำรวจท้องถิ่นและหน่วยความมั่นคงของสนามบินได้บุกขึ้นไปบนเครื่องบิน และเข้าจับกุมชายทั้งสองคนคากลางที่นั่ง ท่ามกลางความตกตะลึงของผู้โดยสารคนอื่นๆ
ฉันมองออกไปนอกหน้าต่างห้องปฐมพยาบาล เห็นชายสองคนนั้นถูกใส่กุญแจมือและคุมตัวลงจากเครื่องบิน หนึ่งในนั้นเหลือบมองมาทางอาคารผู้โดยสาร ราวกับกำลังมองหาฉันอยู่…
ในคืนนั้น ฉันต้องล้มเลิกทริปท่องเที่ยวทั้งหมดและตีตั๋วบินกลับบ้านทันที ประสบการณ์เฉียดตายในครั้งนี้ฝังลึกอยู่ในใจของฉันไม่ลืมเลือน และทุกครั้งที่ฉันมองขึ้นไปบนท้องฟ้า ฉันจะนึกถึงไหวพริบและความกล้าหาญของแอร์โฮสเตสที่ชื่อ “ซาร่า” ผู้ที่ช่วยชีวิตฉันไว้จากฝันร้ายที่เกือบจะกลายเป็นความจริง