นี่คือภาคต่อจนจบเรื่องราวการล้างแค้นอันดุเดือดของคาร์เมนครับ:
แสงตะวันของวันใหม่ และเหยื่อที่ติดกับดัก
เวลา 08:30 น. ของเช้าวันรุ่งขึ้น เสียงกลอนประตูเหล็กดังขึ้นจากด้านนอก หัวใจของฉันเต้นรัวด้วยความตื่นเต้น ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เพราะความสะใจที่กำลังจะมาถึง
ราฟาเอลเปิดประตูเข้ามา ใบหน้าของเขาแสร้งทำเป็นตื่นตระหนกและหวาดกลัว เขารีบก้าวเข้ามาข้างใน เตรียมที่จะร้องห่มร้องไห้ฟูมฟายและโทรเรียกตำรวจเพื่อแจ้งอุบัติเหตุตามแผนการที่เขาวางไว้
แต่แทนที่จะได้เห็นศพที่แข็งทื่อและไร้วิญญาณของฉัน… สิ่งที่เขาเห็นคือ คาร์เมนคนเดิม ที่นั่งไขว่ห้างอยู่บนลังไม้ ในมือถือแก้วกาแฟที่ยังคงมีไออุ่นโชยออกมา พร้อมรอยยิ้มที่เยือกเย็นยิ่งกว่าอุณหภูมิในห้องแช่แข็งเสียอีก
“อรุณสวัสดิ์ค่ะ ราฟาเอล” ฉันพูดเสียงเรียบ “หลับสบายดีไหมคะ?”
ราฟาเอลหน้าถอดสีทันที ตาของเขาเบิกกว้างด้วยความสยองขวัญ เขาก้าวถอยหลังจนชนเข้ากับชั้นวางของ ตัวสั่นเทาเหมือนเห็นผี
“เธอ… เธอรอดมาได้ยังไง?! มันเป็นไปไม่ได้!” เขาละล่ำละลักเสียงสั่น
“ฉันบอกคุณแล้วไง ว่าร้านนี้ฉันเป็นคนสร้าง ฉันรู้ดีว่าระบบทุกอย่างมันทำงานยังไง” ฉันลุกขึ้นยืนช้าๆ ถอดเสื้อโค้ทตัวหนาออกอย่างสง่างาม “แต่ดูเหมือนว่า แผนการแต่งงานใหม่ของคุณคงต้องเลื่อนออกไปก่อนนะ… หรืออาจจะต้องเปลี่ยนสถานที่ไปเป็นในคุกแทน”
ความจริงที่น่าสมเพชของ “ทายาทปลอม”
ยังไม่ทันที่ราฟาเอลจะจับต้นชนปลายถูก เสียงไซเรนของรถตำรวจก็ดังสนั่นขึ้นที่หน้าร้าน พร้อมกับเจ้าหน้าที่ตำรวจและทนายความส่วนตัวของฉันที่เดินเข้ามาในร้านอาหารทันที
ราฟาเอลพยายามจะปฏิเสธและอ้างว่าเป็นเพียงอุบัติเหตุ แต่เขาหารู้ไม่ว่าในห้องแช่แข็งนี้มีกล้องวงจรปิดซ่อนอยู่ตัวหนึ่ง ซึ่งเชื่อมต่อตรงกับโทรศัพท์มือถือและระบบคลาวด์ของฉัน ภาพในกล้องบันทึกนาทีที่เขาผลักฉันเข้ามาและล็อกประตูจากด้านนอกอย่างชัดเจน เจตนาฆ่าโดยไตร่ตรองไว้ก่อนอย่างดิ้นไม่หลุด
แต่ความสะใจยังไม่หมดเพียงแค่นั้น…
ในขณะที่ตำรวจกำลังใส่กุญแจมือราฟาเอล ทนายความของฉันก็ยิ้มและยื่นเอกสารชุดหนึ่งให้เขาดู
“นี่คือเอกสารรายงานการสืบทรัพย์ของ โซเฟีย ชู้รักของคุณ” ฉันกระซิบข้างหูของเขาในขณะที่เขาถูกควบคุมตัว “เธอไม่ใช่ทายาทมหาเศรษฐีจากบาโคลอดหรอกราฟาเอล… เธอเป็นแค่สิบแปดมงกุฎที่มีหนี้สินล้นพ้นตัว บ้านที่เธออยู่ก็เป็นบ้านเช่า และที่สำคัญ… เด็กในท้องของเธอก็ไม่ใช่ลูกของคุณด้วยซ้ำ เธอแค่หาคนโง่ๆ มารับช่วงต่อหนี้และเป็นพ่อของลูกเธอ ซึ่งคนโง่คนนั้นก็คือคุณ!”
ราฟาเอลเบิกตากว้าง ทรุดฮวบลงกับพื้นราวกับคนหมดสติ ความจริงที่พรั่งพรูเข้ามาทำให้เขารู้ว่า ตัวเองกำลังจะสูญเสียทุกอย่าง—ทั้งร้านอาหาร ทั้งเงินทอง ทั้งอิสรภาพ และแม้กระทั่งอนาคตที่เขาคิดว่าจะสวยหรูกับผู้หญิงอีกคน
จุดจบของคนทรยศ
ราฟาเอลถูกลากตัวออกไปจากร้านท่ามกลางสายตาของพนักงานที่เพิ่งมาทำงาน ทุกคนต่างมองเขาด้วยความรังเกียจ
สามเดือนต่อมา ศาลตัดสินจำคุกราฟาเอลเป็นเวลาหลายสิบปีในข้อหาพยายามฆ่าโดยไตร่ตรองไว้ก่อน ส่วนโซเฟียก็ถูกฟ้องร้องข้อหาฉ้อโกงจากเจ้าหนี้รายอื่นๆ จนต้องหนีหัวซุกหัวซุนและหมดอนาคตไม่ต่างกัน
ตอนนี้ฉันนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงานในร้านอาหารอันอบอุ่นของฉัน มองออกไปนอกหน้าต่างดูแสงแดดอันสดใสของย่าน BGC ร้านอาหารของฉันยังคงรุ่งเรืองและเต็มไปด้วยลูกค้ามากมายเหมือนเดิม
ราฟาเอลคิดจะใช้ความเย็นยะเยือกของห้องแช่แข็งเพื่อฝังฉันไว้ในความมืด… แต่สุดท้าย ความเย็นชาและความโลภของเขาเองนั่นแหละ ที่แช่แข็งชีวิตของเขาให้ตายทั้งเป็นอยู่ในคุกตลอดไป