ตอนจบ: แผนฮุบบ้านของสองแม่ลูก กับจุดจบสายมโนที่โดนไล่ออกยกครัว!

ตอนจบ: แผนฮุบบ้านของสองแม่ลูก กับจุดจบสายมโนที่โดนไล่ออกยกครัว!

ฉันยืนมองกระเป๋าเดินทางที่ยัยเรอาถีบมาโดนเท้าของฉันด้วยความรู้สึกกึ่งขำกึ่งสมเพช นี่พวกหล่อนกล้าดีมาจากไหน ถึงมากุมอำนาจบาตรใหญ่ในบ้านคนอื่นแบบนี้?

“วันเดียวงั้นเหรอ?” ฉันกอดอก มองหน้าเรอาตรง ๆ “เธอบอกให้ฉันย้ายออกในวันเดียว?”

“ก็เออสิ!” เรอาเชิดหน้า “หูตึงหรือไง? แม่ฉันบอกแล้วใช่ไหมว่าต่อไปนี้พวกฉันคือคนที่จะมาเป็นนายหญิงของบ้านหลังนี้ คุณมิโกะเขาส่งสัญญาณให้ฉันแล้ว ยัยโง่!”

ฉันเกือบจะหลุดขำก๊ากออกมา คำว่า ‘ส่งสัญญาณ’ ของหล่อน คงหมายถึงการที่มิโกะเผลอไปกดรับแอด Facebook แล้วลบออกสินะ! พวกหล่อนมโนไปไกลถึงขั้นคิดว่าน้องชายฉันมีใจให้ และป้าลิดาก็กำลังฝันหวานว่าจะได้เขยิบฐานะจากแม่บ้านมาเป็นแม่ยายเสี่ย!

“ได้… งั้นรอเดี๋ยวนะ” ฉันพูดเสียงเรียบพลางหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา

“ทำเป็นเข้ม กดโทรหาพ่อแกเลยสิ! ดูซิว่าคุณอาทูโรเขาจะเลือกแกที่เป็นลูกสาว หรือเลือกอนาคตเมียของลูกชายอย่างฉัน!” เรอาท้าทายอย่างมั่นหน้า

ฉันไม่ได้โทรหาพ่อ… แต่ฉันกดแชร์ลิงก์กล้อง CCTV ที่ฉันแอบกู้ระบบและกดบันทึกหน้าจอเมื่อครู่ ส่งตรงเข้ากรุ๊ปแชตครอบครัวที่มีทั้งพ่อ มิโกะ และที่สำคัญที่สุด… คุณแม่ ที่กำลังดูอยู่จากสิงคโปร์

ทันทีที่คลิปส่งไป เสียงฝีเท้าหนัก ๆ ของผู้ชายสองคนก็ดังขึ้นจากทางบันได พ่อกับมิโกะวิ่งหน้าตื่นลงมาจากชั้นบน (พวกเขากำลังจะแต่งตัวไปทำงาน)

“เกิดอะไรขึ้นน่ะนิดา?!” พ่อตะโกนเสียงเข้ม ใบหน้าของพ่อที่ปกติใจดี ตอนนี้ถมึงทึงจนน่ากลัว

ป้าลิดาเห็นพ่อและมิโกะเดินลงมา ท่าทีที่เคยจองหองพองขนก็เปลี่ยนเป็นหน้ามือเป็นหลังมือทันที หล่อนรีบวิ่งไปเกาะแขนมิโกะพลางบีบน้ำตา

“คุณมิโกะคะ! ช่วยเรอาด้วยค่ะ! คุณเอเลน่าเธอไม่ยอมต้อนรับเรอา แถมยังพูดจาดูถูกพวกเราสารพัด ทั้ง ๆ ที่เรอาอุตส่าห์หอบเสื้อผ้ามาเพื่อจะมาช่วยดูแลคุณมิโกะตามที่คุณมิโกะเคยแชตบอกแท้ ๆ !”

มิโกะสะบัดแขนออกอย่างแรงจนป้าลิดาเกือบหัวคะมำ ใบหน้าของน้องชายฉันโกรธจนขึ้นสิบขึ้นเส้นเลือด

“ผมไปแชตบอกลูกสาวป้าตอนไหน?! ผมลบแอดตั้งแต่ห้านาทีแรกที่ป้าส่งลิงก์มาให้แล้ว! แล้วนี่ใครอนุญาตให้คนนอกเข้าบ้าน? ลากกระเป๋าเข้ามาในบ้านคนอื่นดื้อ ๆ แบบนี้มันขโมยหรือเปล่าคราบ?!”

เรอาหน้าถอดสีทันที หล่อนหันไปมองแม่ของหล่อนอย่างเลิ่กลั่ก “แม่… ไหนแม่บอกว่าคุณมิโกะเขาชอบหนูไง แม่บอกว่าเขาอยากให้หนูมาอยู่ด้วย!”

“ก็… ก็วันก่อนที่ป้าส่งรูปหนูให้คุณมิโกะดู คุณมิโกะเขายังยิ้มให้ป้าอยู่เลยนี่คะ!” ป้าลิดาแก้ตัวข้าง ๆ คู ๆ น้ำเสียงสั่นเครือ

ฉันเดินเข้าไปแทรกตรงกลางระหว่างสองแม่ลูกคู่ขวัญ

“ป้าลิดาคะ… และเธอด้วยนะเรอา ฉันอยากให้พวกเธอตื่นจากฝันกลางวันแล้วฟังชัด ๆ นะ” ฉันชูโฉนดที่ดินในมือถือที่ฉันแคปหน้าจอไว้ขึ้นมา “บ้านหลังนี้ เป็นชื่อของฉัน ‘เอเลน่า’ 100% พ่อซื้อให้ฉันเป็นของขวัญวันเกิดปีที่แล้ว เงินทุกบาทที่พวกเธอได้ประทังชีวิตก็มาจากน้ำพักน้ำแรงของครอบครัวเรา ไม่ใช่เงินของพวกเธอ!”

ยังไม่ทันที่ป้าลิดาจะอ้าปากเถียง เสียงเรียกเข้าโทรศัพท์ของพ่อก็ดังขึ้น พ่อกดรับสายแล้วเปิดลำโพงทันที

“อาทูโร! ไล่พวกมันออกไปเดี๋ยวนี้! ถ้านายไม่ไล่ ฉันจะบินกลับจากสิงคโปร์ไฟลต์เช้านี้แล้วไปสับพวกมันด้วยตัวเอง!” เสียงแม่ตวาดลั่นลำโพงโทรศัพท์จนสองแม่ลูกถึงกับสะดุ้งสุดตัวด้วยความหวาดกลัว

พ่อพยักหน้ารับคำแม่ ก่อนจะหันมามองป้าลิดาด้วยสายตาที่เย็นชาที่สุดเท่าที่ฉันเคยเห็น

“นิดา… เธอและลูกสาวของเธอ มีเวลา 5 นาทีในการไสหัวออกไปจากบ้านของลูกสาวฉัน ถ้าช้ากว่านี้แม้แต่วินาทีเดียว ฉันจะให้รปภ. ของหมู่บ้านมาลากคอพวกเธอส่งตำรวจข้อบุกรุก!”

“คุณอาทูโรคะ! ป้าขอโทษค่ะ ป้าแค่อยากให้เรอามาช่วยงาน…” ป้าลิดาทรุดตัวลงแทบเท้าพ่อ พยายามจะตื้อ

“5 นาที เริ่มนับถอยหลังตั้งแต่วินาทีนี้!” มิโกะพูดตัดบทพลางกดนาฬิกาจับเวลาในมือถือโชว์หน้าสองแม่ลูก

เรอาเห็นท่าไม่ดี รีบคว้าหูกระเป๋าเดินทางของตัวเองทันที หล่อนหันมาถลึงตาใส่แม่ของหล่อน “เพราะแม่นั่นแหละ! มโนไปเองจนหนูต้องอายเขาขนาดนี้!” หล่อนสะบัดหน้าแล้ววิ่งหนีออกจากบ้านไปเป็นคนแรกโดยไม่เหลียวหลังมามองแม่ตัวเองเลยสักนิด

ส่วนป้าลิดาได้แต่หอบข้าวของส่วนตัววิ่งตามลูกสาวออกไปท่าทางทุลักทุเล ราวกับสุนัขที่โดนไล่ตะเพิด

หลังจากความวุ่นวายจบลง บ้านทั้งหลังก็กลับคืนสู่ความสงบ พ่อเดินมาตบบ่าฉันเบา ๆ

“พ่อขอโทษนะลูก ที่ทนใช้นางมาตั้ง 3 เดือน ต่อไปนี้พ่อสัญญาว่าจะเช็กประวัติคนแก่อย่างละเอียดก่อนรับเข้าบ้าน”

“ไม่เป็นไรค่ะพ่อ อย่างน้อยเราก็ได้รู้หน้าค่าตาคน” ฉันยิ้ม

มิโกะเดินเข้ามาฮัมเพลงพลางหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา “พี่เอเลน่า เย็นนี้เราไปฉลองกันเดี๋ยวผมเลี้ยงเอง! ร้านอาหารทะเลจัดเต็มปูยักษ์ 4 ตัวไปเลย เอาให้สะใจสะเทือนถึงอดีตแม่บ้านมโนคนนั้นไปเลย!”

พวกเราสามคนหัวเราะออกมาพร้อมกัน… ในที่สุด ‘เจ้าหญิงตัวจริง’ ของบ้านหลังนี้ ก็ได้บ้านที่แสนสงบสุขและอบอุ่นกลับคืนมาเสียที!

จบ บริบูรณ์ ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่านจนจบนะคะ! อย่าลืมกด Like และ Share เพื่อเป็นกำลังใจให้เพจของเราด้วยนะคะ!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *