PINAGSUOT AKO NG ASAWA KO NG UNIPORME NG KATULONG SA KANYANG PROMOTION PARTY AT IPINAGMALAKI ANG KABIT NIYA—PERO NATIGILAN ANG LAHAT NANG YUMUKO ANG BIG BOSS AT TINAWAG AKONG “MADAM CHAIRWOMAN.”
Ako si Isabella. Sa paningin ng asawa kong si Gary, isa lamang akong “simpleng maybahay.” Walang trabaho, walang ambisyon, at ayon sa kanya—walang silbi.
Ang hindi alam ni Gary, ako ang lihim na may-ari ng Vanguard Global Holdings, isang imperyo na nagkakahalaga ng $5 Billion Dollars. Ako ang nagmamay-ari ng mga shipping lines, hotels, at technology firms sa buong Asya.
Bakit ko tinago? Dahil gusto kong mahalin ako ni Gary para sa kung sino ako, hindi dahil sa pera ko. Noong una kaming nagkakilala, mabait siya. Pero nang umakyat siya sa posisyon sa kumpanya (na subsidiary ko rin pala, bagay na hindi niya alam), lumaki ang ulo niya. Naging mapang-mata siya, mainitin ang ulo, at nananakit sa salita.
Dumating ang gabi ng kanyang Promotion Party. Siya na ang bagong Vice President ng Sales.
Naghahanda na ako ng isusuot kong gown nang pumasok si Gary sa kwarto. May dala siyang isang hanger.
“Anong ginagawa mo, Isabella?” tanong niya nang masungit. “Bakit hawak mo ‘yang gown?”
“Magbibihis na ako para sa party mo, Hon,” nakangiti kong sagot.
Tumawa siya nang nakaka-insulto. Hinablot niya ang gown at tinapon sa sahig.
“Hindi ka bisita,” mariing sabi ni Gary. “Huwag kang umastang First Lady. Sa party na ito, kailangan ko ng magsisilbi. kulang kami sa waiters.”
Ibinato niya sa mukha ko ang hanger na may nakasabit na itim na uniporme ng katulong—may puting apron at headband.
“Isuot mo ‘yan,” utos niya. “Magsisilbi ka ng drinks. ‘Yan lang naman ang alam mong gawin di ba? Ang maging alila? At isa pa… huwag na huwag mong sasabihin sa mga bisita na asawa kita. Nakakahiya ka. Sabihin mo, part-time maid ka lang.”
Nadurog ang puso ko. Gusto kong sumigaw. Gusto kong sabihin sa kanya na kaya kong bilhin ang buong pagkatao niya. Pero pinili kong manahimik. Ito na ang huling pagsubok. Gusto kong makita kung gaano kalalim ang kasamaan ng budhi niya.
“Masusunod, Gary,” mahina kong sagot.
Pagbaba ko sa sala, nakita ko ang isang babaeng nakaupo sa sofa. Si Tiffany. Ang sekretarya niya. Bata, maganda, at puno ng kolorete sa mukha.
Pero ang nagpabigat ng dibdib ko ay ang nakasuot sa leeg ni Tiffany.
Ang Emerald Necklace ng Lola ko. Ang kwintas na nawawala sa kaha ko kaninang umaga.
“Babe, bagay ba?” tanong ni Tiffany kay Gary habang hinihimas ang kwintas ko.
“Bagay na bagay,” sagot ni Gary sabay halik sa kanya. “Mas bagay sa’yo kaysa sa losyang na may-ari niyan. Ikaw ang uupo sa tabi ko mamaya sa Presidential Table. Ikaw ang ipapakilala kong partner ko.”
Tumulo ang luha ko habang inaayos ang apron ko sa kusina. Kinuha niya ang dignidad ko, at ngayon, pati ang pamana ng pamilya ko, ibinigay niya sa kabit niya….Gusto mo bang malaman kung ano ang mangyayari sa susunod? Tingnan ang link sa mga komento!👇