III. เหล็กร้อนนาบท้องและการข่มขู่ขั้นเด็ดขาด เมื่อฉันปฏิเสธที่จะเซ็นชื่อ ความโกรธแค้นของคุณหญิงอากาธาก็ปะทุขึ้นจนขีดสุด หล่อนเดินตรงไปที่เตาแก๊ส เปิดไฟแรงสุดแล้วหยิบแท่งเหล็กย่างเนื้อขนาดใหญ่ลนไฟจนมันแดงก่ำ ส่งกลิ่นอายความร้อนที่น่ากลัวออกมา “ถ้าแกไม่เซ็น… ฉันจะเผาทั้งแกและไอ้เด็กในท้องให้ตายคากองไฟ แล้วฉันก็จะทำลายหลักฐานทิ้งซะ! ไม่มีใครรู้หรอกว่าเกิดอะไรขึ้นในคืนที่พายุเข้าแบบนี้!” หล่อนคำรามพร้อมกับก้าวเข้ามาหาฉัน ฉันพยายามกระเสือกกระสนถอยหนีจนแผ่นหลังพิงเข้ากับเคาน์เตอร์ครัว คุณหญิงอากาธาใช้มือหนึ่งจิกหัวฉันกระชากอย่างแรง ส่วนอีกมือหนึ่งถือ แท่งเหล็กที่กำลังลุกเป็นไฟจ่อลงมาที่หน้าท้องหนา…

ตอนที่ 2: ความจริงเบื้องหลังผ้าม่าน และคำสารภาพภายใต้เสียงน้ำ เสียงน้ำในห้องน้ำหยุดลงแล้ว มีเพียงเสียงฝีเท้าของเอเดรียนที่เดินนุ่งผ้าเช็ดตัวผืนเดียวออกมาจากห้องน้ำ พลางใช้ผ้าอีกผืนเช็ดผมที่เปียกชื้น เขายิ้มให้ฉันเหมือนทุกวัน ยิ้มที่ดูเหนื่อยล้าแต่แฝงไปด้วยความอบอุ่น “มิน่า ทำไมทำหน้าเหมือนเห็นผีแบบนั้นล่ะ?” เขาถามปนขำ ฉันไม่ได้ตอบอะไร แต่ยื่นหน้าจอโทรศัพท์ของเขาที่ยังคงเปิดค้างหน้าแชตนั้นส่งให้ดู รอยยิ้มของเอเดรียนแข็งทื่อไปทันที เขาจ้องมองข้อความแจ้งเตือนเงินโอน…

ชัยชนะที่แท้จริง “นางสาว อลิสา เรเยส!” (หรือชื่อของคุณ) ทันทีที่เสียงประกาศชื่อของฉันดังสะท้อนผ่านลำโพงขนาดใหญ่ไปทั่วทั้งสเตเดียม บรรยากาศรอบตัวของพ่อกับแม่เหมือนถูกแช่แข็งในเสี้ยววินาที พ่อที่กำลังเล็งกล้องไปทางแองเจลาถึงกับมือค้าง ใบหน้าของเขาถอดสี ดวงตาเบิกกว้างด้วยความสับสนและช็อกอย่างถึงที่สุด ส่วนแม่ที่กำช่อดอกกุหลาบขาวไว้แน่นจนก้านแทบหัก หันขวับมามองทางเวทีสลับกับมองหน้าแองเจลาที่ตอนนี้นั่งหน้าซีดเผือดอ้าปากค้าง ไร้ซึ่งรอยยิ้มมั่นใจแบบในอดีต พวกเขามองเห็นฉัน… เด็กคนที่พวกเขาเคยตราหน้าว่าเป็น “การลงทุนที่ล้มเหลว”…

ตอนที่ 2 (ตอนจบ): ความจริงจากอดีต และจุดจบของตระกูลโซเรียโน ความเงียบเข้าปกคลุมทั่วทั้งระเบียงดาดฟ้า มีเพียงเสียงรถพยาบาลที่ดังแว่วมาซ่อนอยู่ลึก ๆ ในความมืด “มาริโซล…” ดอน อาร์ตูโร ซ้ำคำนั้นด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ มือที่เคยเซ็นเอกสารพันล้านบัดนี้สั่นเทาจนแทบจะจับสร้อยข้อมือเงินนั้นไม่ได้ “แดดดี้… รู้จักยัยคนใช้คนนี้ด้วยเหรอคะ?”…

บทที่ 5: อำนาจที่แท้จริง ความเงียบเข้าปกคลุมระเบียงจัดเลี้ยงทันที มีเพียงเสียงพายุฝนภายนอกที่ยังคงซัดสาดอย่างบ้าคลั่ง ดอน เอมิลิโอ เดเวรา ก้าวสามขุมเข้ามาหาฉัน ใบหน้าที่เคยหยิ่งผยองและน่าเกรงขามบัดนี้ซีดเผือดและมีเม็ดเหงื่อผุดพรายขึ้นตามไรผม เขาจ้องมองโทรศัพท์ในมือของฉันราวกับมันเป็นระเบิดเวลาที่พร้อมจะทำลายล้างทุกสิ่ง “แอนดรา… วางสายซะ” ดอน เอมิลิโอกระซิบเสียงสั่น พยายามควบคุมน้ำเสียงไม่ให้แขกเหรื่อจับความตื่นตระหนกได้…

เสียงกระซิบจากหัวใจไร้เดียงสา แดเนียลยืนนิ่งอยู่หลังประตู เสียงเล็ก ๆ ของลูกสาวคนเล็กดังก้องผ่านความเงียบของห้องอาหาร ข้ามผ่านอาหารหน้าตาน่าทานบนโต๊ะที่ถูกจัดเตรียมไว้อย่างประณีต “ขอขอบคุณพระผู้เป็นเจ้าสำหรับอาหารมื้อนี้ และขอโปรดประทานพรให้พี่มาเรียมีสุขภาพแข็งแรงด้วยค่ะ… และถ้าพระองค์ไม่ทรงยุ่งเกินไป… หนูขอฝากความคิดถึงไปถึงคุณพ่อที่อยู่บนฟ้าด้วยนะค่ะ ขอให้คุณพ่อมีความสุขกับคุณเทวดาในที่ไกล ๆ และไม่ต้องเป็นห่วงพวกเราค่ะ อามีน…” คำว่า “คุณพ่อที่อยู่บนฟ้า”…

(ภาคต่อ) การค้นพบที่น่าตกใจ มือของฉันสั่นเทาขณะที่เอื้อมไปจับลูกบิดประตูไม้โอ๊กบานนั้น หัวใจเต้นรัวราวกับเสียงกลอง เสียงเตือนในหัวบอกให้ฉันถอยกลับไป แต่ความรักของแม่ที่มีต่อลูกมันมีมากกว่าความกลัว ฉันสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วลองผลักประตูเข้าไป… น่าแปลกที่กลอนประตูที่เคยลงล็อคแน่นหนา กลับถูกเปิดแง้มไว้เล็กน้อย เมื่อฉันก้าวข้ามผ่านความมืดเข้าไปในห้อง สิ่งแรกที่ปะทะหน้าคือกลิ่นอับของหนังสือเก่าและน้ำหอมปรับอากาศราคาแพง แสงไฟสลัวจากโคมไฟตั้งโต๊ะเผยให้เห็นห้องทำงานส่วนตัวที่กว้างขวาง และที่ใจกลางห้องนั้น… มีร่างของชายวัยกลางคนในชุดสูทภูมิฐานนั่งอยู่บนเก้าอี้หนังตัวใหญ่ “คุณท่านอนันต์!”…

III. แผนการเดินทางและการเผชิญหน้า ในขณะที่ทุกคนกำลังเพลิดเพลินกับอาหารราคาแพง ฉันหยิบตั๋วเครื่องบินใบเฟิร์สคลาสออกมาวางบนโต๊ะอย่างใจเย็น อัลเธียเหลือบมาเห็นเป็นคนแรกแล้วหลุดขำออกมา “แม่คะ? นี่ตั๋วเครื่องบินไปอิตาลีคืนนี้เหรอ? แม่จะไปทำไม? ภาษาอังกฤษก็พูดไม่ได้ ภาษาอิตาลีก็ไม่รู้เรื่อง อย่าบอกนะว่าจะไปหลงทางให้คนอื่นเขาหัวเราะเยาะ!” อัลเธียพูดพลางหัวเราะเสียงดัง ทำให้คนทั้งโต๊ะหันมามองและหัวเราะตาม เจรอมเสริมขึ้นมาพร้อมรอยยิ้มเย้ยหยัน “นั่นสิแม่ ค่าวีซ่า…

ราเชนทร์จ้องมองรูปภาพในโทรศัพท์มือถือด้วยหัวใจที่เต้นระรัวจนแทบจะทะลุอก ความจริงอันโหดร้ายเริ่มปะติดปะต่อกันในหัว ชายในรูปคือคนเดียวกับที่อยู่ในภาพถ่ายคดีชู้สาวของมุกดาเมื่อหนึ่งปีก่อน! เบญจาจัดฉากทุกอย่าง ตั้งแต่เรื่องเงิน สร้อยคอ ไปจนถึงเรื่องชู้รัก เพื่อเขี่ยภรรยาหลวงอย่างมุกดาให้พ้นทาง น้ำตาแห่งความรู้สึกผิดไหลอาบแก้มของนักธุรกิจหนุ่มผู้ทรงอิทธิพล เขาทุบโต๊ะทำงานเสียงดังสนั่น “ฉันมันโง่เอง… ฉันทำลายชีวิตผู้หญิงที่รักฉันที่สุด!” ราเชนทร์ไม่รอช้า เขาโทรกลับหานักสืบทันที “หาตัวไอ้ผู้ชายในรูปให้เจอ คั้นคอเอาความจริงทั้งหมดมา…

แผนการตลบหลัง ความจริงอันโหดร้ายทำให้ไฟแค้นในอกของฉันลุกโชน พวกเขาทำลายชีวิตฉัน แย่งชิงทุกอย่างไป และยังฆ่าแม่ของมะลิ—ซึ่งฉันมาสืบรู้ทีหลังว่าเธอคืออดีตหัวหน้าแม่บ้านที่บังเอิญไปล่วงรู้ความลับชั่วช้าของพวกมัน ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา ฉันแกล้งทำเป็นไร้เดียงสา กินยาหลอกที่เตรียมไว้เอง และแอบเทยาสีฟ้าทิ้งทุกครั้ง ขณะเดียวกัน ฉันให้บอดี้การ์ดคนสนิทส่งนักกายภาพบำบัดฝีมือดีเข้ามาอย่างลับๆ ในคราบของช่างซ่อมระบบไฟภายในห้องนอน ฉันแอบฝึกเดินอย่างทรมานทุกคืน ยอมเจ็บปวดเจียนตายเพื่อกู้ร่างกายนี้กลับคืนมา ผ่านไปสามเดือน… ขาของฉันเริ่มมีความรู้สึก…