07:00 น. เช้าวันแต่งงาน พวกแก็งเพื่อนเจ้าสาวทรยศตื่นขึ้นมาด้วยความรีบร้อน ฟ้าและเนยแอบย่องเข้าไปในห้องพักเดิมของฉันเพื่อจะทำตามแผนการชั่วร้าย… แต่พวกมันต้องตะลึงเมื่อพบกับความว่างเปล่า! ชุดแต่งงานไม่อยู่ที่นั่น ของทุกอย่างถูกเก็บไปหมด และไม่มีร่องรอยของฉันเลย ฟ้าพยายามโทรหาฉันด้วยความร้อนรน แต่คนที่กดรับสายกลับเป็น “ก้อย” ลูกพี่ลูกน้องของฉัน “พลอยย้ายไปเตรียมตัวที่ห้องสูทส่วนตัวด้านบนกับช่างแต่งหน้าตั้งแต่ตีสามแล้วค่ะพี่ฟ้า… พลอยบอกว่ากลัวรบกวนเวลาพักผ่อนของพวกพี่น่ะค่ะ รีบตามลงไปที่งานเถอะนะคะ…

ตอนที่ 2: ความลับในซองจดหมายฉบับสุดท้าย และเกมซ้อนกลที่เธอคาดไม่ถึง “พิมพ์ลดา…” เสียงของธันวาดังมาจากข้างหลัง น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความตกใจและสับสน ผู้หญิงในชุดเดรสสีขาวก้าวเข้ามาในห้องแคบ ๆ ของเราโดยไม่รอคำเชิญ สายตาของเธอกวาดมองประเมินรอบห้อง—จากกระเบื้องห้องครัวที่มีรอยร้าว ไปจนถึงกล่องกระดาษที่ยังไม่ได้แกะ—ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความสมเพชอย่างปิดไม่มิด ก่อนจะวางตะกร้าผลไม้ราคาแพงลงบนโต๊ะกินข้าวตัวเก่า “ไม่คิดเลยนะธันวา ว่าคุณจะมาตกต่ำอยู่ในที่แบบนี้” พิมพ์ลดาพูดยิ้ม…

IV. วันที่ความจริงเผาไหม้ หลังจากเสร็จสิ้นพิธีเผาศพอันเงียบเหงา ฉันกลับมาที่บ้าน นั่งรอเดวิดอยู่ที่ห้องนั่งเล่นอันมืดมิด ในมือถือกล่องเถ้ากระดูกของเลียมเอาไว้แน่น จนกระทั่งเวลาล่วงเลยไปถึงบ่ายวันรุ่งขึ้น เดวิดเดินฮัมเพลงเข้ามาในบ้านด้วยใบหน้าอิ่มเอิบ แต่เมื่อเห็นฉันนั่งนิ่งอยู่ในความมืด เขาก็ชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะแสร้งทำเป็นโมโห “เธอโทรมาจิกอะไรฉันนักหนาตั้ง 18 สายฮะ? โทรศัพท์ฉันแบตหมด แล้วนี่ทำไมบ้านช่องมืดมนแบบนี้? แล้วเลียมล่ะไปไหน?”…

ภาคจบ: แผนดัดหลังครอบครัวกาฝาก และการทวงคืนเกียรติยศให้ภรรยา ภาพที่เนสเธอร์เห็นตรงหน้าคือ เอเลน่า ภรรยาสุดที่รักของเขาในชุดเสื้อยืดเก่าๆ ขาดๆ กางเกงขาสั้นซีดจาง เธอกำลังนั่งยองๆ อยู่บนพื้นปูนที่แฉะชื้น มือที่เคยเนียนนุ่มบัดนี้หยาบกร้านจากการทำงานหนัก กำลังขัดคราบเขม่าดำออกจากก้นหม้อใบยักษ์อย่างเอาเป็นเอาตาย เม็ดเหงื่อผุดพรายเต็มใบหน้าซีดเซียว และที่ทำให้เนสเธอร์ใจสลายที่สุดคือ รอยน้ำตาที่ไหลเป็นทางบนแก้มของเธอ “เอเลน่า…”…

ค่ำคืนในห้องหอและปาฏิหาริย์ หลังจากงานแต่งงานอันแสนโดดเดี่ยว ฉันถูกส่งตัวมายังคฤหาสน์ตระกูลวาลเดมอร์ และต้องเข้าไปอยู่ในห้องนอนของลูคัส ห้องนั้นเงียบสนิท มีเพียงเสียงสัญญาณของเครื่องช่วยหายใจที่ดังเตือนอยู่เป็นระยะ บนเตียงกว้าง มีร่างของชายหนุ่มรูปงามนอนนิ่งอยู่ ใบหน้าของเขาซีดเซียวแต่ยังคงดูหล่อเหลาและทรงอำนาจ แม้ในยามที่ไร้สติ ฉันเดินเข้าไปใกล้ๆ นั่งลงข้างเตียงแล้วมองดูชายที่เป็น “สามี” ทางนิติกรรมของฉันด้วยความรู้สึกที่เต็มไปด้วยความเศร้าและเห็นใจ “คุณก็เป็นเหยื่อของโชคชะตาเหมือนกันสินะ…” ฉันกระซิบแผ่วเบา…

ตอนจบ: เสียงระฆังและความจริงที่ตื่นขึ้น คำขู่ของลุงโจเอลไม่ได้ทำให้แคลลีหวาดกลัว ตรงกันข้าม มันกลับจุดไฟบางอย่างในใจของเธอ เช้าวันรุ่งขึ้น แคลลีตัดสินใจสืบหาเบาะแสจากคำพูดปริศนาของคุณยาย เธอฝากเพื่อนบ้านที่ไว้ใจได้ให้ช่วยดูแลยายเจนีวาชั่วคราว ก่อนจะมุ่งหน้าไปยังบ้านหลังเก่าของคุณยายที่ลุงโจเอลอ้างว่าขายไปแล้ว บ้านสวนหลังเก่าถูกปล่อยทิ้งร้าง รอบบ้านเต็มไปด้วยวัชพืช แคลลีลอบเข้าไปในบ้านที่เธอเคยวิ่งเล่นตอนเด็ก ๆ หัวใจของเธอเต้นรัวขณะเดินไปยังมุมห้องพระเก่า และที่นั่นเอง… เธอพบรูปปั้นพระแม่มารีเซรามิกที่ฐานแตกหักเหมือนที่ยายบอก…

ตอนจบ: มหาเศรษฐีตัวจริง กับการเอาคืนสุดสะใจ! หลังจากเครื่องลงจอด ฉันรีบอุ้มลูกและหอบกระเป๋าลงจากเครื่องบินด้วยความเร่งรีบ เพราะเกรงใจชายแปลกหน้าคนนั้น แต่พอเดินมาถึงโถงผู้โดยสารขาเข้า ฉันก็ต้องตกใจจนหน้าถอดสี เมื่อเห็น “ภาคิน” อดีตสามีใจร้าย เดินตรงเข้ามาพร้อมกับชู้รักของเขาและบอดี้การ์ดอีกสองคน “นึกว่าจะหนีพ้นเหรอ?!” ภาคินตะคอกเสียงดังจนคนหันมามอง “เอาตัวลูกมานี่! แล้วเซ็นใบหย่าซะดีๆ…

หัวใจเพชรของเจ้าสาวไร้ผม (ตอนจบ) ตอนที่ 2 (จบ) เสียงดนตรีบรรเลงเพลงงานแต่งงานดังขึ้น ประตูไม้บานยักษ์ของห้องจัดเลี้ยงเปิดออกช้าๆ โคลอี้แอบยืนอยู่มุมห้องพร้อมรอยยิ้มสะใจ เธอคงคิดว่าจะได้ยินเสียงหัวเราะเยาะเย้ย หรือเสียงกระซิบกระซาบด้วยความสมเพชจากแขกเหรื่อเมื่อเห็นเจ้าสาวหัวล้านเดินเข้างาน แต่เปล่าเลย… วินาทีที่ฉันก้าวเท้าออกไป ความเงียบกริบเข้าปกคลุมทั่วทั้งโถงจัดเลี้ยง แขกทั้ง 500 คนเบิกตากว้าง…

ความเงียบงันเข้าปกคลุมห้องบอลรูมจนแทบจะได้ยินเสียงเครื่องปรับอากาศ แขกเหรื่อหลายคนเริ่มกระสับกระส่าย สายตาของป้าพิมพ์ที่มองมาเต็มไปด้วยความสะใจและถือดี ราวกับว่าเธอได้เหยียบฉันจมดินสำเร็จแล้ว ธันวาไม่ได้ฟังคำห้ามของฉันอีกต่อไป ข้อมือแกร่งของเขาขยับยกไมโครโฟนขึ้น แววตาที่เคยอ่อนโยนคู่นั้นกลับกลายเป็นเย็นเยียบราวกับน้ำแข็ง “ในเมื่อคุณป้าพิมพ์และน้องเมย์เปิดประเด็นเรื่อง ‘ความเหมาะสม’ และ ‘แผลเป็น’ ของรดาขึ้นมา…” เสียงของธันวาดังผ่านลำโพงก้องกังวาน ทรงพลังจนทำให้หลายคนในห้องถึงกับหลังตรง “ผมคิดว่ามันถึงเวลาแล้วที่ทุกคนในห้องนี้ควรจะได้รู้ความจริง” “ความจริงอะไรของแก?”…

ตอนที่ 3: ล้างบางชั้นล่างสุด บ่ายสองโมงตรงเป๊ะ รถเรนจ์โรเวอร์ของฉันเลี้ยวเข้ามาจอดที่หน้าตึกสำนักงานใหญ่ของ เครสวูด โฮลดิ้งส์ ฉันก้าวลงจากรถด้วยท่วงท่าที่มั่นคง แว่นกันแดดสีดำสนิทบดบังสายตาคู่ที่กำลังเย็นชาถึงขีดสุด ทันทีที่เดินผ่านประตูหมุนเข้ามาในล็อบบี้ พนักงานต้อนรับและพนักงานรักษาความปลอดภัยต่างพากันก้มหัวทำความเคารพ แต่ในสายตาของฉัน ตอนนี้ตึกหรูหราสูงระฟ้าแห่งนี้ไม่ต่างอะไรกับบ้านที่ถูกปลวกเจาะจนกลวง ฉันเดินตรงไปที่โต๊ะประชาสัมพันธ์กลางชั้นล่าง ซึ่งมีหัวหน้าพนักงานต้อนรับคนใหม่ที่ชื่อ เบลล่า…